ฟู่หวยเยี่ยนจ้องมองเจียงอี่หนิงอย่างหนักแน่น ไม่พูดอะไรสักคำ
มีเพียงบรรยากาศเย็นยะเยือกรอบกายที่กดดันลงมาจนแทบหายใจไม่ออก
อึดอัดจนคนเราหายใจแทบไม่ทัน
เจียงอี่หนิงยืดหลังตรง ฝืนยืนประจันหน้ากับเขา ไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย
“คุณฟู่ ไม่ตอบ แสดงว่ารู้สึกผิดหรือเปล่า”
ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
ฟู่หวยเยี่ยนเพื่อระบายอารมณ์ให้เสิ่นเมี่ยวอิน กลับเป็นต้นเหตุให้มีคนตายหนึ่งชีวิต!
แถมยังทำให้คนบริสุทธิ์อีกมากมายบาดเจ็บ
นี่ไม่ใช่การแก้แค้น นี่มันคือการฆาตกรรม!
นี่มันคือการก่ออาชญากรรม!
หากจะเอาจริงกันล่ะก็ พวกเราทุกคน ล้วนต้องติดคุก!
แต่เพราะอำนาจของตระกูลฟู่ เรื่องนี้จึงมีแนวโน้มว่าจะเงียบหายไป
เหมือนตอนที่แม่ของเธอตาย ยังต้องแบกรับข้อครหาว่าเป็นชู้
ช่างน่าขันอะไรเช่นนี้!
เจียงอี่หนิงรู้สึกถึงความหนาวเหน็บเสียดแทงในใจ
แทบอยากจะต่อยหน้าฟู่หวยเยี่ยนสักหมัด
เขาจะแก้แค้น ก็มาหาเธอสิ!
ทำไมต้องลากคนบริสุทธิ์มาเกี่ยวข้อง!
ท่ามกลางความเงียบงัน ฟู่หวยเยี่ยนแค่นเสียงเย็น
กวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า
“เจียงอี่หนิง นี่คือวิธีสุดท้ายของเธอหรือ”
“เลิกใช้วิธีต่ำๆ แบบนี้ซะ ฉันไม่มีเวลามาเสียเวลากับเธอ”
เจียงอี่หนิงนิ่งงัน “อะไรนะ”
เธอมองตามสายตาเยือกเย็นของเขาไป
ถึงได้รู้ว่าเมื่อครู่ที่โกรธมากเกินไป อกกระเพื่อมแรงจนเสื้อผ้าเลื่อนลงไปแล้ว
แผ่นอกขาวผ่องถูกเผยออกมามากมายท่ามกลางอากาศ
ใครเห็นเข้าก็คงคิดไปไกล