“เซินเป่า……”
“ออกไปก่อน ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ”
“……” ป๋อเยี่ยนเฉินจนปัญญา จำต้องออกไปก่อน
ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้อง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป
เขากำลังจะถามว่าเสิ่นเจียวเยว่ไปไหน จู่ ๆ เธอก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องรับแขกชั้นหนึ่ง ดวงตาแดงก่ำ
เมื่อเห็นเขาเดินออกมาจากห้องของเซินเป่า เสิ่นเจียวเยว่ก็รีบเดินเข้ามาหา สีหน้าเป็นห่วงเป็นใย
“อาเฉิน ตอนนี้เซินเป่าเป็นยังไงบ้าง”
ป๋อเยี่ยนเฉินมีสีหน้าเย็นชา แต่ไม่ได้ระเบิดอารมณ์ใส่เธอตรงนั้น อย่างไรเสีย เสิ่นเจียวเยว่ก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเซินเป่าไว้!
เมื่อหลายปีก่อน เสิ่นเจียวเยว่บังเอิญพบเซินเป่าอยู่หน้าประตูบ้าน เซินเป่าถึงได้รอดชีวิตมาได้
เขาเองก็เคยสงสัยว่า ทำไมถึงได้บังเอิญขนาดนั้น คนที่พบเซินเป่ากลับเป็นเสิ่นเจียวเยว่?
หรือเสิ่นเจียวเยว่จะซ่อนแม่แท้ ๆ ของเซินเป่าไว้เพื่อเข้าใกล้เขา แล้วหลังจากเซินเป่าเกิดก็จงใจอุ้มเด็กมาวางไว้หน้าบ้านเขา จากนั้นแกล้งทำเป็นช่วยชีวิตเซินเป่า เพื่อให้เขารู้สึกขอบคุณเธอ?
ในนิยายกับละครโทรทัศน์มีพล็อตแบบนี้อยู่มากมาย
แต่ภายหลังเขาสืบเรื่องนี้อย่างจริงจังแล้ว พบว่าเสิ่นเจียวเยว่บังเอิญพบเซินเป่าจริง ๆ
การหายตัวไปของแม่เซินเป่าก็ไม่เกี่ยวข้องกับเสิ่นเจียวเยว่เลยแม้แต่น้อย!
เพราะอย่างนั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ถึงเขาจะไม่ชอบเสิ่นเจียวเยว่ แต่ก็ปฏิบัติต่อเธออย่างสุภาพมาโดยตลอด
ถึงขั้นที่ว่าเพื่อชดเชยความรักจากแม่ที่เซินเป่าขาดหายไป เขาไม่เคยขัดขวางเสิ่นเจียวเยว่ไม่ให้มาที่บ้านเพื่อเยี่ยมเซินเป่า จนคนนอกต่างคิดว่าเขาชอบเสิ่นเจียวเยว่
ถึงกับมีข่าวลือว่าเสิ่นเจียวเยว่เป็นแม่แท้ ๆ ของเซินเป่า!