เวินอี้นั่งลงที่โต๊ะทำงาน ใบหน้ายังแดงก่ำอยู่มาก
ไอ้สารเลว ปากบอกเวินน้องสาวทั้งยาวทั้งสั้น แต่สิ่งที่ทำกลับไม่ใช่สิ่งที่พี่ชายควรทำ
เป็นไอ้เวรที่ไม่ดีเอาซะเลยจริง ๆ
เตี๋ยวเยว่ เพื่อนร่วมงานข้าง ๆ ส่งสายตาที่เป็นห่วงมา "เวินอี้ หน้าคุณแดงมากเลย ป่วยหรือเปล่า?"
เวินอี้ได้ยินก็ยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเอง ก็ร้อนจริง ๆ ด้วย
อีกอย่าง ผิวเธอบางโดยธรรมชาติ เป็นแบบที่ตื่นเต้นหรือเครียดนิดหน่อยก็จะแดงเป็นดอกกุหลาบ
เธออธิบาย "ไม่ได้ป่วย ฉันแค่วิ่งมาเร็วไปเลยแดงเพราะร้อน"
เตี๋ยวเยว่พยักหน้า แล้วก็โน้มตัวมาทำหน้าลึกลับ "เวินอี้ บอกอะไรเธอหน่อยสิ เช้านี้ฉันเห็นประธานบริษัทที่ล็อบบี้ด้านล่าง เธอรู้มั้ยว่าฉันเห็นอะไรเกี่ยวกับประธาน?"
ในออฟฟิศปกติก็มักจะนินทาเรื่องนั้นเรื่องนี้ ตั้งแต่ประธานและผู้บริหารระดับสูง ลงไปจนถึงเพื่อนร่วมงานคนไหน เวินอี้ก็ชินแล้ว
เธอเลยถามให้เข้าสถานการณ์ "อะไรเหรอ?"
เตี๋ยวเยว่: "ฉันเห็นหน้าประธาน มีรอยฟันสองแถวอยู่ที่คาง!"
เวินอี้: "แค๊ก..."
เกือบสำลักน้ำลายตัวเอง
ทันทีที่เตี๋ยวเยว่พูดจบ เพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ ก็พูดเสริมขึ้นมา
"ฉันก็เห็นเหมือนกัน!"
"รอยฟันสองแถวที่คางประธานชัดมาก ใครกัดไว้นะ?"
"ไม่ต้องพูดก็รู้ ผู้หญิงแน่นอน!"
"ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนไหน โชคดีขนาดนั้น ได้ทิ้งร่องรอยแบบนั้นไว้บนหน้าประธาน"