ร่างอ่อนนุ่มของเธอทั้งหมดถูกเบียดเข้าไปแนบกับอกแข็งทื่อของชายหนุ่ม ทำให้เธอถึงกับงุนงงไปชั่วขณะ
เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน?
เวินอี้เงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว ไล้ตามแนวกรามเรียวยาวของเขา ไปชนกับดวงตาคู่หม่นลึกของเขา
ในแววตาของเขา ดูเหมือนจะแฝงความเย้ยหยันไว้อย่างชัดเจน
ราวกับกำลังท้าทายเธอ ใครบอกว่ารอรอบหน้าไง? แล้วไหงดันเบียดเข้ามาแนบตัวเขาได้ล่ะ?
แก้มของเวินอี้แดงระเรื่อขึ้นมาด้วยความอับอาย
เธอก็ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย เป็นคนอื่นเขาผลักเธอเข้ามาเองต่างหาก
หานมู่เฉินจ้องมองใบหน้าสวยที่ยิ่งแดงระเรื่อขึ้นเรื่อยๆ ของเธอ กิริยาร้ายๆ ในกระดูกของเขาก็จุดประกายขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย โน้มตัวไปกระซิบข้างหูหญิงสาว
"เพิ่งรู้สึกว่าคุณเวินคนนี้ ปากไม่ตรงกับใจจริงๆ นะ"
ลมหายใจร้อนผ่าวของผู้ชายแผ่วผ่านข้างหู พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่ชวนให้ใจสั่น กระตุ้นให้เรือนร่างของเธอสั่นเทิ้ม
เกิดความรู้สึกแปลกๆ จี้ๆ ที่ข้างหู
หานมู่เฉินสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเวินอี้ แววตาฉายแววแปลกใจและดีใจปนกัน
ปฏิกิริยาแรกของเขาคือ ร่างกายของเธอ ไวต่อสัมผัสยิ่งกว่าที่เขาคิดไว้
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เลือดในกายของเขาก็เริ่มเดือดพล่านร้อนแรงขึ้นมาอย่างกะทันหัน
โดยเฉพาะเรือนร่างหอมนุ่มไร้กระดูกของผู้หญิงที่แนบชิดเขาแน่นจนแทบไม่มีช่องว่าง
ร่างของเขาสัมผัสได้ถึงความอวบอิ่มตรงหน้าอกของเธอ ที่เสียดสีกับกล้ามเนื้อแน่นกระชับของเขาอย่างไม่เกรงใจ
เวินอี้แนบตัวอยู่กับผู้ชาย รู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาร้อนขึ้นเรื่อยๆ
ร้อนจนเธอรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
ความรู้สึกแบบนี้ ทำให้เธอนึกย้อนไปถึงคืนนั้น ตอนที่เขาทาบทับเธออยู่ ก็ร้อนแรงแบบนี้เช่นกัน
เธอรู้สึกไม่สบายตัวอย่างยิ่ง อยากจะถอยห่าง แต่ทว่าคนที่เบียดเข้ามาในลิฟต์มันเยอะเกินไป จนปิดเส้นทางถอยของเธอไว้หมดสิ้น