หลิวเหนียนกลับมาถึงออฟฟิศ ก็เห็นอีเมลที่เวินอี้ส่งมาให้
【ผู้อำนวยการคะ ฉันแก้ไขแผนงานแล้ว ลองดูหน่อยได้ไหมคะว่าใช้ได้หรือเปล่า】
หลิวเหนียนเปิดไฟล์อ่านจนจบ คิ้วก็ขมวดเข้าหากัน
แผนงานที่เวินอี้ส่งมาเป็นฉบับที่ปรับแก้ตามแนวคิดซึ่งเธอเสนอไปเมื่อเช้านี้
ต้องยอมรับว่าเวินอี้แก้ได้ดีจริง ๆ ส่วนที่ขาดหายไปถูกเติมเต็ม ข้อมูลที่นำเสนอก็หนักแน่น อีกทั้งลำดับความคิดยังชัดเจนขึ้นด้วย
แผนงานเชื่อมโยงแต่ละขั้นตอนได้อย่างเป็นระบบ ภาพรวมชัดเจน ทั้งยังลดต้นทุนลงได้ไม่น้อย และคาดการณ์ผลตอบแทนทั้งระยะสั้นกับระยะยาวไว้อย่างสมเหตุสมผล
เมื่อเทียบกับฉบับเดิม ฉบับที่เวินอี้ทำขึ้นนี้ให้ผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมกว่า
หลิวเหนียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจพิมพ์ฉบับที่เวินอี้ทำออกมา แล้วนำไปส่งที่ห้องประธาน
……
หานมู่เฉินเอนกายพิงเก้าอี้ทำงานอย่างเกียจคร้าน ไขว่ห้างพลางเปิดอ่านแผนงานที่ส่งเข้ามา
เขาพลิกไปไม่กี่หน้า กวาดตามองเพียงแวบ ๆ ก็อ่านจบแล้ว
ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น กวาดตามองหลิวเหนียนอย่างเฉื่อยชา “คุณทำเองเหรอ?”
หลิวเหนียนนิ่งไปครู่หนึ่ง ใต้บังคับบัญชามีคนตั้งมาก เธอคงรับความดีความชอบไว้คนเดียวไม่ได้
“ฉันทำร่วมกับพนักงานในทีมค่ะ”
หานมู่เฉินหัวเราะเบา ๆ ก่อนโยนแผนงานลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ
เขาเลิกเปลือกตาขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรื่อยเปื่อย “ข้อมูลประเมินความเสี่ยงของตลาดทำออกมาได้สวยทีเดียว ได้มาจากไหน?”
หลิวเหนียนได้ยินดังนั้นก็อึกอักไปชั่วขณะ
แผนงานฉบับนี้ไม่ได้ทำโดยเธอเอง จึงไม่รู้จะตอบอย่างไรในทันที