ตอนที่ไต้อิงผลัดแต่งหน้าเป็นไต้หยุนแล้วออกจากเรือนนั้น กุยเยี่ยนมิได้ติดตามไปด้วย นางเดินรั้งท้ายอยู่กับคนของสกุลไต้จนตามหาไต้อิงพบ เมื่อไต้หวั่นช่างเค้นถามกุยเยี่ยน นางถูกโบยไปยกหนึ่งแต่ก็ยังปิดปากเงียบ
อย่างแรกคือเพื่อแสดงความภักดี อย่างที่สอง… แท้จริงแล้วนางไม่รู้ว่าคุณหนูของตนไปไหนมาไหน
เมื่อครู่ พอไต้หวั่นช่างเห็นว่าไต้อิงถูกตามตัวกลับมาได้ ทั้งยังนั่งรถมาร่วมกับท่านเสนาบดีลู่ เขาก็รีบให้คนพากุยเยี่ยนไปยังจวนพักแรมเพื่อคอยปรนนิบัติทันที
"ยามนี้อากาศร้อน ให้ข้าใช้พัดใบเล็กโบกให้สักหน่อยเถิด?" กุยเยี่ยนเดินเข้ามาใกล้
ไต้อิงพยักหน้าอย่างไร้สมาธิ
กำลังสนทนากันอยู่ ก็มีคนมาที่เรือน
"คุณหนูไต้พำนักอยู่หรือไม่?"
ไต้อิงหันไปมอง ผู้มาเยือนคือฉีเยวี่ย สาวใช้คนสนิทของลู่หมิงจาง มีใบหน้ารูปไข่ หางตาเรียวเล็กยาว เสียงเจรจาไพเราะกังวาล
"อยู่เจ้าค่ะ เชิญพี่ฉีเยวี่ยเข้ามานั่งก่อน" ไต้อิงบอกให้กุยเยี่ยนยกน้ำชามาต้อนรับ
ฉีเยวี่ยเดินยิ้มเข้ามา โค้งคำนับให้ไต้อิงแล้วล้วงขวดกระเบื้องจากแขนเสื้อยื่นให้ "เจ้านายให้บ่าวนำสิ่งนี้มามอบให้ นี่คือยาทาแผลไป๋อวี้ เป็นของที่ในวังพระราชทานมา ใช้รักษาแผลภายนอกได้ดี แค่ไม่ถึงวันก็ทุเลาอาการบวมได้"
กล่าวพลางสายตาก็กวาดไปยังมุมปากที่แตกของไต้อิงอย่างรวดเร็ว
ไต้อิงรับมา เอ่ยขอบคุณแล้วเชื้อเชิญให้ฉีเยวี่ยนั่งอีกครั้ง นางจึงนั่งลงตามอาวุโส กุยเยี่ยนยกน้ำชามาให้
"เจ้านายให้บ่าวเรียนถามคุณหนู ว่ายังมีเรื่องใดที่ยังมิได้จัดการอีกหรือไม่? หากไม่มี พรุ่งนี้ก็จะออกเดินทางกลับเมืองหลวงแล้ว" ฉีเยวี่ยเอ่ย
ไต้อิงครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนยกยิ้มขึ้นพร้อมส่ายหน้า "ไม่มีสิ่งใดที่ยังมิได้จัดการ พรุ่งนี้ก็เริ่มออกเดินทางได้"
ทั้งสองพูดคุยกันอีกพัก ฉีเยวี่ยจึงลุกขึ้นอำลา
เมื่อกุยเยี่ยนไปส่งคนออกจากเรือนกลับมาแล้ว ไต้อิงก็ถามว่า "คนผู้นั้นยังอยู่ข้างนอกหรือ?"
กุยเยี่ยนตอบว่ายัง
ไต้อิงคิดแล้วกล่าวว่า "เช่นนั้นเชิญไปยังโถงด้านหน้าเถิด"
บางเรื่องจะปล่อยให้คลุมเครือเช่นนี้ไม่ได้
"เจ้าค่ะ"