จ้าวหลงกลับถึงบ้าน ก่อนวางไหสุราและห่อยาลงบนโต๊ะ จากนั้นคลี่ชุดเสื้อผ้าชุดใหม่ออก พับให้เรียบร้อยแล้วเก็บใส่ตู้
เขาเดินไปยังมุมลานบ้าน ยกโถดินเผาที่บรรจุเลือดกวางขึ้นมา เปิดฝาดู เลือดกวางจับตัวแข็งแล้ว
เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เลือดกวางที่แข็งตัวแล้วจัดการได้ง่ายกว่า อีกครู่หนึ่งยามทำอาหารก็ตัดแบ่งมาสักสองสามชิ้น ต้มกับขิงซอยเป็นแกงเลือดกวาง จะได้บำรุงเลือดลม
ต่อไปก็หมักสุรา
เขายกไหสุราเก่าแก่หนักสิบจินขึ้นวางบนโต๊ะ เปิดผนึกดินออก กลิ่นสุราจาง ๆ พลันลอยอบอวล
เขาหยิบเขากวางอ่อนคู่นั้นออกมา วางบนเขียง แล้วใช้มีดเล่มเล็กสำหรับชำแหละสัตว์ป่าหั่นเป็นแผ่นบาง
เขากวางอ่อนถูกหั่นเป็นแผ่นทีละชิ้น ระหว่างนั้นเลือดกวางไหลออกมาไม่น้อย จ้าวหลงเก็บทั้งหมดใส่ลงในไหสุรา
จากนั้นเปิดห่อยา เทโกจิเบอร์รี ตังกุยทะเล ซั่วหยาง และสมุนไพรอีกหลายชนิดลงไปด้วย ใช้ไม้ไผ่สะอาดคนสองสามครั้ง ให้สุราซึมซาบสมุนไพรและแผ่นเขากวางอย่างทั่วถึง
เมื่อปิดปากไหแน่นหนาแล้ว เขาออกแรงเขย่า พอได้ยินเสียงสุรากระฉอกอยู่ข้างในก็วางไหไว้ตรงมุมห้องที่เย็นและร่ม
“หมักไว้สักระยะก็น่าจะดื่มได้แล้ว” เขาพึมพำกับตนเอง
สิบกว่าวันต่อจากนั้น ชีวิตกลับมาดำเนินไปตามจังหวะอันเป็นกิจวัตร
ทุกเช้าตื่นขึ้นมาฝึกหมัดและฝึกวิชา ช่วงสายหรือบ่ายเข้าป่าล่าสัตว์ ยามเย็นกลับมาจัดการซากสัตว์แล้วฝึกวิชาต่อ กลางคืนแช่น้ำยาสมุนไพร บางครั้งก็รินสุรายาลงถ้วยเล็ก ๆ จิบช้า ๆ
สุรายาหมักมาสิบกว่าวันแล้ว สีของสุราเปลี่ยนเป็นสีอำพัน สรรพคุณจากเขากวางอ่อนและตัวยาสมุนไพรต่าง ๆ ค่อย ๆ ซึมออกมา
ทุกคืนดื่มสักถ้วยเล็ก ร่างกายก็อุ่นวาบ เลือดลมไหลเวียนคล่องขึ้นเป็นพิเศษ แม้แต่ตอนฝึกวิชายังรู้สึกว่ามีกำลังมากกว่าปกติอยู่หลายส่วน
การแช่น้ำยาสำหรับเสื้อเหล็กก็กลับมาดำเนินต่อ ยา 25 ชุดต้องใช้อย่างประหยัด ชุดหนึ่งแช่ได้หนึ่งวัน ประกอบกับการฝึกกระแทกอย่างไม่ย่อท้อทุกวัน ความก้าวหน้ายังคงดำเนินไปอย่างมั่นคง
เย็นวันหนึ่ง จ้าวหลงฝึกหมัดสยบพยัคฆ์จบหนึ่งชุด แล้วกระแทกท่อนไม้อีก 300 ครั้ง เหงื่อท่วมกาย