สัมผัสได้ถึงกระแสความร้อนที่ปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน แผ่ซ่านไปทั่วสองแขน แผ่นอก หัวไหล่และแผ่นหลัง ลามไปจนถึงเอวและท้อง
จ้าวหลงก็ฝืนต่อไม่ไหวอีกต่อไป
เขาเอนกายลงนอนตะแคงตามแรง ก่อนพลิกหงายหน้าขึ้นฟ้า
แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่สูดลมหายใจล้วนลึกและยาว
เสียงหอบหายใจดังออกมาจากลำคอ “ฮัก… ฮัก…”
เขานอนหงายมองคานบ้านเตี้ยๆ ซึ่งเต็มไปด้วยใยแมงมุมและรอยแตกร้าว ทั้งยังไม่ได้เหลือบมองแผงระบบด้วยซ้ำ
สัมผัสจากร่างกายเข้าครอบงำความรู้สึกทั้งหมด กระแสความร้อนนั้นค่อยๆ ซึมซาบและตกตะกอนอย่างเชื่องช้า ตรงจุดที่มันผ่าน ราวกับมีเข็มอุ่นเล็กจิ๋วนับไม่ถ้วนกำลังถักทอและเสริมใยกล้ามเนื้อที่ใช้งานหนักเกินไปขึ้นใหม่
แขนทั้งสองข้างปวดเมื่อยเป็นระลอก รู้สึกซ่านคันอยู่เล็กน้อย นี่คือสัมผัสของกล้ามเนื้อที่ถูกทำลายแล้วกำลังได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว
“ในที่สุด… ก็เลื่อนระดับแล้ว…”
เขาผ่อนลมหายใจยาวในใจ แม้ร่างกายยังคงหนักอึ้ง
【วิดพื้น (ขั้นชำนาญ): 0/1000】
“ดูท่าว่าวิดพื้นจะยังทะลุขีดจำกัดไม่ได้ในเร็วๆ นี้”
จาก “ขั้นเล็ก” สู่ “ขั้นชำนาญ” ต้องทำถึงห้าร้อยครั้ง ยิ่งฝึกต่อไปก็ยิ่งยากขึ้น
วิดพื้นห้าร้อยครั้งในวันนี้แทบสูบเรี่ยวแรงใจและความทนทานของแขนไปจนหมด
หากคิดจะฝึกให้ถึง “ขั้นสมบูรณ์” ซึ่งต้องทำหนึ่งหมื่นครั้ง แล้วค่อยไปถึงขั้นลบล้างขีดจำกัดที่หนึ่งแสนครั้ง…
เส้นทางนั้นคงยาวนานและทรมานยิ่งกว่าการขว้างมากนัก
แต่พอคิดได้เพียงเท่านั้น เขาก็กดความคิดนี้ลงไป
หนทางต้องค่อยๆ ก้าวไปทีละขั้น เช่นเดียวกับการขว้างที่ต้องขว้างออกไปทีละครั้งมิใช่หรือ?
การหล่อเลี้ยงจากกระแสความร้อนเป็นของจริง มันช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าและเสริมสร้างร่างกายได้ ทว่าไม่อาจลบร่องรอยทั้งหมดได้ในพริบตา