เมื่อก่อนเธอก็เคยมีช่วงเวลารักกันหวานชื่นกับคนรักอย่างเร่าร้อน
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฮอร์โมนที่เคยพลุ่งพล่านก็จะค่อย ๆ ลดระดับลง
ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจึงคล้ายการพูดคุยกันระหว่างคนในครอบครัวมากกว่า
คุณนายหูครุ่นคิดอยู่นาน
จิ่นเฉาเฉาไม่ได้รบกวนเธอ
จนจิ่นเฉาเฉาดื่มชาไปทั้งกา คุณนายหูถึงได้สติกลับมา
“ช่างเถอะค่ะ อย่างไรเสียฉันก็เคยรักเขา ลูกสามคน ครอบครัวหนึ่งครอบครัว ฉันยังยืนยันจะเลือกแบบเดิม ขอแค่เขายังต้องการครอบครัวนี้ ฉันก็ไม่ถือสาที่เขาจะรักใคร”
เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีความทะเยอทะยานอยากสร้างเนื้อสร้างตัว และไม่อยากทำให้ชีวิตตัวเองยุ่งยาก
จิ่นเฉาเฉายิ้มโดยไม่พูดอะไร “ในเมื่อคุณเลือกแล้ว ยังจะดูดวงอีกไหมคะ?”
คุณนายหูมองจิ่นเฉาเฉา ครู่หนึ่งก็ไม่รู้จะพูดอะไร
จิ่นเฉาพูดต่อ “ดวงชะตาหยั่งรู้ใจคนไม่ได้ การเลือกของคุณก็คือผลลัพธ์ในอนาคตของคุณค่ะ”
คุณนายหูครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ยังอยากดูดวงสักครั้ง
จิ่นเฉาเฉายื่นกระบอกเซียมซีให้เธอ
คุณนายหูหยิบเซียมซีขึ้นมาหนึ่งแท่ง
เธอมองอักษรสองคำบนแท่งนั้น ‘โส่ว (เฝ้า)’ กับ ‘จิ่ว (ยาวนาน)’
จิ่นเฉาเฉาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “คุณกับเขาจะอยู่ด้วยกันได้ยืนยาว ขอเพียงคุณยินดีอยู่เคียงข้างเขา”
คุณนายหูเอนหลังพิงเก้าอี้ แล้วถอนหายใจอย่างโล่งอกทันที
จิ่นเฉาวางกระบอกเซียมซีลงอย่างสงบนิ่ง
เธอเป็นผู้หญิงที่มีวาสนาดี และยังรู้จักใช้ชีวิต
ชีวิตเป็นของตัวเอง คนอื่นไม่มีทางเข้าใจความสุขทุกข์ที่อยู่ในนั้น
ตราบใดที่เป็นการเลือกตามหัวใจของตัวเอง ก็ไม่มีถูกหรือผิด