“แม่ทัพผู้น้อยคารวะท่านผู่เย่ (หัวหน้าสำนักเสนาบดี)!”
หลี่เย่ก้าวเข้าไปในกระโจมใหญ่ แล้วคำนับจูเก๋อซวงด้วยความนอบน้อม
การเรียกอีกฝ่ายว่า ‘ผู่เย่’ แทน ‘ท่านแม่ทัพใหญ่’ ยิ่งแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองใกล้ชิดกันอยู่บ้าง ตำแหน่งผู่เย่เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางอย่างเป็นทางการของจูเก๋อซวง เทียบได้กับรองอัครมหาเสนาบดี ในบรรดาตำแหน่งพ่วงของเจี๋ยตู้สื่อ มีระดับรองจากไท่เว่ยเพียงตำแหน่งเดียว
(หมายเหตุ: ที่จริงแล้วเจี๋ยตู้สื่อมิใช่ตำแหน่งขุนนาง หากเป็นเพียงตำแหน่งที่ได้รับมอบหมาย การจะดูว่าเจี๋ยตู้สื่อคนใดมียศศักดิ์สูงต่ำเพียงใด ต้องพิจารณาจากตำแหน่งที่พ่วงท้าย ดังนั้นเจี๋ยตู้สื่อกับเจี๋ยตู้สื่อจึงมีลำดับสูงต่ำต่างกัน และหากไม่มีตำแหน่งสำคัญอย่าง ‘ไคฝูอี๋ถงซานซือ’ เจี๋ยตู้สื่อผู้นั้นก็เป็นเพียงตำแหน่งลอย ๆ)
จูเก๋อซวงอายุเพิ่งสี่สิบ เป็นช่วงวัยที่แม่ทัพระดับสูงมีความสามารถมากที่สุด เขามาจากกองทัพชั้นผู้น้อย จึงเปี่ยมด้วยบารมีน่าเกรงขาม
ครั้นเห็นหลี่เย่มาถึง เขากลับหัวเราะอย่างเปิดเผยพลางประคองอีกฝ่ายให้ลุกขึ้น
“อยู่ที่เต๋อจิ้งมาหลายเดือน ทำได้ไม่เลวเลย!”
ที่จริงเมื่อทราบว่าหลี่เย่นำทหารมาถึง จูเก๋อซวงก็ไม่ค่อยพอใจนัก
มิใช่ไม่พอใจหลี่เย่ แต่เป็นหวังเหอ อีกฝ่ายเพิ่งมาถึงเมืองเซี่ยซุยได้ไม่นาน นอกจากจะพอควบคุมทหารประจำจวนของเซี่ยโจวได้แล้ว กองทหารประจำหัวเมืองและอำเภออื่น ๆ กลับทำท่ารับคำแต่ไม่ทำตาม
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าหลี่เย่เป็นคนที่ตนส่งไป หวังเหอยังกล้าเล่นลูกไม้นี้ นับว่าทำเกินไปอยู่บ้าง จูเก๋อซวงพอจะรู้ว่าคนผู้นี้มีที่พึ่งจากที่ใด เจ้าโย่วโจวทั่วป๋าซือกงมีความสัมพันธ์เก่ากับเขา ต้นปีนี้ราชสำนักเพิ่งแต่งตั้งทั่วป๋าซือกงเป็นรองเจ้าเมือง
แต่สำหรับหลี่เย่แล้ว จูเก๋อซวงพอใจยิ่งนัก
ใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือนก็สามารถตั้งหลักในพื้นที่ที่มีอิทธิพลสลับซับซ้อนได้ ทั้งยังรวบรวมกำลังพลที่ใช้งานได้ขึ้นมา เมื่อคำนึงว่าหลี่เย่เพิ่งอายุสิบแปด ยังไม่ถึงวัยสวมกวาน นับว่าเก่งกาจยิ่งแล้ว