ทหารกองทัพถัง 4,800 นายที่ตั้งแนวปะทะอยู่เบื้องหน้า ถูกกองทัพทู่ป๋อชั้นยอดซึ่งมีจำนวนมากกว่าโอบล้อมสามด้านทีละน้อย ทำได้เพียงถอยร่นและปรับกระบวนทัพไม่หยุด
ศึกครั้งนี้ กองทัพเซี่ยวเจี๋ยทุ่มกำลังทั้งหมดลงไป กล่าวได้ว่าไม่เหลือความผ่อนคลายแม้แต่น้อยอย่างคราวสู้รบที่หวยโจวกับหลานโจว ก่อนหน้านี้สู้รบกันเกือบหนึ่งชั่วยาม ฝ่ายกองทัพถังก็มีผู้บาดเจ็บล้มตายใกล้แตะสองส่วนแล้ว
“ถอยต่อไปไม่ได้แล้ว!”
เก๋อฉุนโจวกัดฟันกล่าวกับหลี่ถังปินซึ่งเพิ่งถอยกลับมาอยู่ข้างกาย บนร่างมีบาดแผลหลายแห่ง เกราะเกล็ดปลาที่เดิมเรียบร้อยถูกฟันฉีกขาดหลายจุด จนทั้งร่างชุ่มโชกไปด้วยโลหิต
หลี่ถังปินกำด้ามดาบโม่เตายาวในมือแน่น ดาบอาบชุ่มเลือดจนลื่นมืออยู่บ้าง เขากล่าวอย่างเด็ดขาดเช่นกัน
“ท่านคอยคุมเชิงอยู่ด้านข้าง ข้าจะนำทหารดาบโม่เตาบุกขึ้นไป ดูว่าจะเจาะช่องทางได้อีกหรือไม่! หากสังหารขุนพลทู่ป๋อได้สักคนก็คงยิ่งดี!”
ทั้งสองต่างตัดสินใจแล้วว่าจะสู้จนตัวตาย
ทหารกำลังสด 800 นายที่เก๋อฉุนโจวนำมาด้วยนั้น ตอนแรกยังดีอยู่ แต่เมื่อทหารเสริม 4,000 นายของชื่อเต๋อมาถึง แล้วกองทัพทู่ป๋อตีโต้กลับ พวกเขากลับเป็นกลุ่มแรกที่ถูกลูกหลง มีผู้บาดเจ็บล้มตายกว่า 200 นาย
ส่วนทหารดาบโม่เตาหลายร้อยนายของหลี่ถังปิน ก็ยืนหยัดอยู่ตรงจุดที่การสู้รบดุเดือดที่สุดมาตลอด หลังห้ำหั่นกันกว่าหนึ่งชั่วยาม บัดนี้เริ่มอ่อนแรงจนรับมือไม่ไหว
สำหรับกองทัพของจ้าวเยว่ซึ่งอยู่นอกเหนือจากสองคนนี้ แม่ทัพใหญ่บาดเจ็บสาหัส ทหารที่เหลือบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก จำต้องจัดกระบวนถอยร่น
เหล่าตูเจี้ยง (นายกองใหญ่)อย่างหลี่หงอี้และฮั่วซิงก็ใกล้จะยืนหยัดต่อไปไม่ไหวเช่นกัน
ขณะที่ทั้งสองกำลังจะบุกตะลุยอีกครั้ง พลันมีเสียงกีบม้าดังมาจากด้านหลัง เมื่อหันไปก็เห็นเสี่ยวกัวคนส่งข่าวก่อนหน้านี้อีกครั้ง
ยามนี้ทุกคนต่างรู้แล้วว่าอีกฝ่ายนำคำสั่งของท่านอ๋องมา
เก๋อฉุนโจวคาดว่าท่านอ๋องคงสั่งให้ตนกับหลี่ถังปินเจาะแนวปะทะจากด้านหน้าอีกครั้ง ทว่าไม่คิดเลยว่ากัวฉงเทาจะเพียงรั้งบังเหียนม้า แล้วกล่าวว่า
“ท่านอ๋องมีคำสั่ง ให้ทัพของหลี่และเก๋อถอยร่นไป 100 ก้าว!”
“ถอยร่น?”