ขณะที่โล่แตกกระเด็น หยางซือโฮ่วก็บุกเข้าไปแล้ว
กองทัพเหอซีห้าร้อยนายติดตามธงแม่ทัพ เหยียบศพกับทวนหัก พุ่งชนแนวกลางของกองทัพฉางจื๋อ กำแพงโล่ที่เมื่อครู่ยังแน่นหนาราวปราการ ถูกลูกธนูหนักสองร้อยดอกเจาะทะลวงจนเปิดช่องกว้างกว่าห้าสิบก้าว ทหารหลังโล่ล้มตายเกลื่อนกลาด พลทวนแถวที่สองยังไม่ทันเข้ามาแทนที่ กองทัพเหอซีก็ทะลักผ่านช่องโหว่เข้าไปแล้ว
หยางซือโฮ่วแทงทวนพลิกทหารเหลียงที่พุ่งเข้ามาตรงหน้า ก่อนเงยหน้าขึ้นก็เห็นหวังเยี่ยนจาง
หวังเยี่ยนจางไม่ถอย
เกราะขาซ้ายยังมีรอยบุบจากการปะทะเมื่อครู่ ทว่าทวนเหล็กในมือกลับพาดมั่นคงอยู่หน้าอาน มองเห็นกองทัพเหอซีกรูกันเข้ามา เขากลับดึงบังเหียนถอยม้า ธงเขียวทั้งซ้ายขวาพลันโบกติดต่อกัน
“ทัพกลางถอยยี่สิบก้าว! ปีกทั้งสองตรึงไว้ ปล่อยให้พวกมันเข้ามา!”
กองทัพฉางจื๋อใจกลางขบวนถอยตามคำสั่ง ทหารเหลียงแถวหน้าทิ้งโล่ลากทวน มองดูราวกับกำลังพ่ายแพ้ กองทัพเหอซีอดกลั้นมาครึ่งวัน ไหนเลยจะยอมปล่อยพวกมันไป จึงไล่ข้ามโล่แตกไปอีกกว่าสามสิบก้าว
ในยามนั้นเอง เสียงกลองจากปีกทั้งสองก็เปลี่ยนไปฉับพลัน
กองทัพเหลียงที่ถอยร่นอยู่แต่เดิมพลันหยุดกึก แนวทัพเหนือใต้หมุนเข้าหากันพร้อมกัน โล่ใหญ่หลายร้อยบานเอนเข้าประกบ พลทวนยาวหลังโล่ยื่นออกมาเป็นชั้นซ้อนชั้น พริบตาเดียวช่องโหว่ก็กลายเป็นปากถุง
เมื่อหยางซือโฮ่วหันกลับไป ทางที่เข้ามาเหลือกว้างเพียงสิบกว่าก้าว
“กองหลังหยุด! ตั้งค่ายกลวงกลม!”
สิ้นเสียง กองทัพเหลียงก็พุ่งเข้าปะทะแล้ว
ตูโถวเหอซีผู้หนึ่งถูกทวนแทงเข้าที่หัวไหล่ ร่างทั้งร่างถูกตรึงไว้กับรถเสบียง ทหารที่ตามหลังมาฟันด้ามทวนขาดด้วยดาบ เพิ่งลากคนลงมาได้ ทวนยาวอีกสามเล่มก็แทงทะลุช่องโล่เข้ามา ในพื้นที่คับแคบ คนกับม้าเบียดเสียดกัน กองทัพเหอซีใช้ทวนยาวไม่ถนัด จึงได้แต่ชักดาบเข้าประชิดแนวโล่แล้วฟันคมดาบกระทบโล่หนังวัว เศษไม้กับหยาดเลือดกระเซ็นพร้อมกัน พลทวนของกองทัพเหลียงกลับแทงผ่านช่องโล่เป็นระลอก ทุกครั้งที่รุกคืบไปข้างหน้าหนึ่งก้าว บนพื้นก็มีศพเพิ่มขึ้นหลายร่าง
หวังเยี่ยนจางยกทวนพุ่งตรงเข้าใส่ธงแม่ทัพเหอซี