เจียงซื่อเยี่ยนไม่ได้บอกว่าจะใช้วิธีอะไร
สวี่อู้ก็ไม่ได้ถาม
พรุ่งนี้ต้องไปตรวจให้เปล่า สัมภาระยังไม่ได้เก็บ เธอลงจากรถ แล้วกลับบ้าน
ไฟในห้องนั่งเล่นและห้องหนังสือยังเปิดอยู่
ซ่งถิงซีถึงบ้านก่อนเธอ
สวี่อู้เดินไปที่หน้าห้องหนังสือ มองเข้าไปข้างในแวบหนึ่ง แล้วถามซ่งถิงซี “คุณกลับมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ผนังกั้นห้องหัวใจห้องบนรั่ว ผ่าตัดเล็ก”
สวี่อู้พยักหน้า แล้วเดินไปล้างมือในห้องน้ำ
ซ่งถิงซีเดินตามมาข้างหลัง
ช่วงนี้สวี่อู้มีปฏิกิริยาโดยไม่รู้ตัวไปหมดแล้ว เธอมองผ่านกระจกไปด้านหลัง “ให้ฉันล้างมือให้คุณไหม?”
ซ่งถิงซีหัวเราะเบา ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ล้างแล้วครับ คุณหมอสวี่”
ซ่งถิงซีพูด “ผมอยากถามคุณว่า สัมภาระสำหรับตรวจให้เปล่าพรุ่งนี้ จะใช้เป้สะพายหลังหรือกระเป๋าเดินทาง?”
ไปทำงานนอกสถานที่สามวัน ระยะเวลาแบบนี้กำลังกลางเก้ากลางเกี้ยวพอดี
เป้สะพายหลังเล็กเกินไป กระเป๋าเดินทางก็ใส่ไม่เต็ม
สวี่อู้ถูมือไปพลางพูด “เดี๋ยวฉันดูเองก็ได้”
“ผมช่วยจัดไปพร้อมกันเลย”
พร้อมกัน?
สวี่อู้เช็ดน้ำบนมือให้แห้ง แล้วมองไป
ซ่งถิงซีเดินไปทางห้องแต่งตัว พูดว่า “ผมสลับเวรกับหัวหน้าแผนกหลิวแล้ว ตรวจให้เปล่าครั้งนี้ผมนำทีม”
แม้จะบอกว่าไปทำงานด้วยกัน
แต่ครั้งนี้ต่างจากตอนที่กลับเหลียนเฉิงด้วยกันครั้งก่อน พวกเขาไม่มีทางใช้กระเป๋าเดินทางใบเดียวกันได้