สวี่อู้รู้สึกว่าซ่งถิงซีเป็นคนที่เจ้าเล่ห์เกินไปจริงๆ
ชอบบิดเบือนความหมายให้เปลี่ยนไปเป็นเรื่องอื่น แล้วยังชอบใช้ลูกไม้น้ำตาลหุ้มยาพิษที่ทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้อยู่เสมอ
สุดท้ายก็คือ เธอกินข้าวจนอิ่มแล้ว
ส่วน "ข้าว" อีกอย่างนึง เขาก็กินจนอิ่มเหมือนกัน
วันรุ่งขึ้น หลังจากซ่งถิงซีอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็กลับมาที่ห้องนอน เห็นสวี่อ้ายังนั่งหน้าบึ้งตึงอยู่ที่ขอบเตียง เขาก็ยิ้มเล็กน้อยตรงนั้น แล้วเดินเข้าไปหา
ริมฝีปากที่เปียกชุ่มด้วยกลิ่นมิ้นต์ของโลชั่นหลังโกนหนวดประทับลงมา ทิ้งจูบที่ให้ความรู้สึกสดชื่นสะอาดไว้บนริมฝีปากของเธอ
"ไม่หลอกเธอหรอก"
"วันนี้ช่วงพักเที่ยง พาเธอไปตรวจร่างกายที่แผนกโภชนาการ ถ้าผลตรวจไม่มีปัญหา ก็ยอมให้เธอไม่กินข้าวเย็น"
โรงพยาบาลมีแผนกผู้ป่วยนอกหลายแผนกที่ใช้งานได้จริงแต่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก เช่น แผนกโภชนาการ หรือคลินิกลดความอ้วน เป็นต้น
"จริงเหรอ?" ครั้งนี้ผ่านบทเรียนมาแล้ว สวี่อู้ไม่กล้าเชื่อง่ายๆ
แววตาที่ระแวงระวังนั่น ทำให้ซ่งถิงซีขำออกมา เขาล้วงนิ้วของสวี่อู้มาหนีบเล่นเบาๆ "จริงสิ คุณหมอสวี่ เชื่อผมอีกสักครั้งเถอะนะ"
-
ซ่งถิงซีไม่ได้พูดพล่ามทำเพ้อ
พอถึงเวลาพักเที่ยง เขาก็พาสวี่อู้ไปที่แผนกโภชนาการทันที
รองหัวหน้าแผนกโภชนาการเป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียนของหัวหน้าฟาง
รู้ดีว่างานของศูนย์หัวใจหนักแค่ไหน จึงยอมต่อเวลาเล็กน้อยเพื่อรอสวี่อู้
รวมทั้งหมดหกรายการตรวจ: ความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด ระดับน้ำตาลและไขมันในเลือด วิตามิน เฟอร์ริติน อัตราการเผาผลาญพื้นฐาน และอัตราส่วนไขมันในร่างกาย