ไอน้ำอุ่นอบอวลไปทั่วห้องนอนในพริบตา ซ่งถิงซีเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอน ผมที่ยังเปียกชื้นปรยปรอยลงมาปิดดวงตาครึ่งหนึ่ง ไม่ได้ตั้งใจหวีให้เรียบร้อย สะอาดสะอ้านแต่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย
สวมชุดอยู่บ้าน เขาดูอ่อนโยนลงมาก หลังที่ตรงตั้งมั่น ให้ความรู้สึกคุ้นเคยเหมือนกับพูดว่า "ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว ขึ้นเตียงนอนเถอะ"
ความรู้สึกนั้น เหมือนกับตอนเลิกงานแล้วพบว่าไฟในบ้านยังเปิดอยู่ อบอุ่นเป็นพิเศษ
จริงๆ แล้วการนอนด้วยกันสองคนก็ดูจะไม่เลวเหมือนกันนะ สวี่อู้ผุดความคิดนี้ขึ้นมาในหัวทันที
สายตาของทั้งสองคนประสานกัน ก่อนจะต่างคนต่างผละหนีในเสี้ยววินาที
ความเงียบงันปกคลุมไปด้วยความเก้อเขินบางๆ
ซ่งถิงซีเดินตรงเข้ามาหาเธอ
หยดน้ำบนเส้นผมไหลลงมาตามการเคลื่อนไหว หยดลงบนอกเสื้อ เปื้อนเป็นรอยสีเข้มเป็นวงกว้าง
สวี่อู้เหลือบมองแล้วก็รีบหันสายตาหนีไปทันที หัวใจบีบรัดเล็กน้อย "คุณไม่เป่าผมทำไม?"
ซ่งถิงซีไม่พูดอะไร ยืนนิ่ง แล้วจู่ๆ ก็จับข้อมือเธอไว้
เพิ่งอาบน้ำเสร็จ มือของเขายังคงมีความชุ่มชื้นและอบอุ่นหลงเหลืออยู่
ข้อมือเรียวบาง ถูกควบคุมไว้ในมือเขาอย่างสิ้นเชิง สวี่อู้กลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
วินาทีถัดมา ฝ่ามือของเธอถูกผลักออก ซ่งถิงซีหยิบไดร์เป่าผมจากมือเธอไป
"กินยาแล้วหรือยัง?"
ไดร์เป่าผมเป่าด้วยความเร็วลมต่ำสุด เสียงดังซ่าๆ เป็นฉากหลัง ซ่งถิงซีเอี้ยวหัวเล็กน้อย