"ผม..." หลินเจียจุ้นตกใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติแล้วอธิบาย "ในเมื่อน้องสาวผมหน้าด้านขนาดนี้ ผมก็จะพูดตรงๆ เลยนะ หลินชิงอวี๋มันเข้าไม่ถึงสายตาคุณแม่ของลู่เหยียนเลย ครอบครัวเราเลยอยากให้เหมี่ยวเหมี่ยวมาแต่งงานแทน นี่เป็นความต้องการของครอบครัวนะ!"
ซ่งเจียเหอพยักหน้า "ได้ เรื่องความต้องการของครอบครัวเธอ ฉันไม่ยุ่ง"
หลินเจียจุ้นดีใจขึ้นมาทันที แต่แล้วก็ได้ยินเสียงเรียบๆ ของซ่งเจียเหอต่อ
"แต่ฉันถามเธอแค่นี้ เธอวางแผนกับชิงอวี๋ ผลักไสให้ไปหาผู้อำนวยการเกาหรือเปล่า?"
"ผม..." หลินเจียจุ้นมีสีหน้าอึดอัด แล้วเดินเข้าไปหาซ่งเจียเหอ จับแขนทั้งสองข้างของเธอไว้อย่างอ่อนโยน "ที่รัก เรื่องนี้มันซับซ้อนจริงๆ แถมหลินชิงอวี๋ก็ไม่ใช่คนดีอะไรด้วย"
พูดจบ เขาหันไปมองลู่ซวินแวบหนึ่ง "นี่ไง ล่อแม้แต่คนพิการยังไม่เว้น ปีนขึ้นเตียงเขาด้วย! เธอเนี่ยอยากแต่งงานมาก พยายามจะหนีออกจากบ้านตลอด คุณลองคิดดูดิ แต่งกับผู้อำนวยการเกามันไม่ดีกว่าคนพิการนั่งรถเข็นนี่หรือไง? แต่งกับผู้อำนวยการเกา ก็ได้เป็นภรรยาผู้อำนวยการนะ!"
ซ่งเจียเหอฟังแล้วมองหลินเจียจุ้นด้วยความตกใจ
หลินเจียจุ้นถูกจ้องจนรู้สึกประหม่า "ที่รัก ไม่ใช่ทุกคนจะดีแบบคุณหรอก ดวงหลินชิงอวี๋ไม่ดี เราเลยต้องทำแบบนี้ แต่เราไม่มีทางทำแบบนี้กับคุณแน่ ถ้าคุณแต่งเข้ามา ผมรับรองว่าคนในบ้านจะทะนุถนอมคุณ..."