"บังอาจ!" ซ่งพ่อตบหน้าหลินเจียจุ้นสวนกลับ "ทั่วทั้งเมืองเจียงเฉิง ใครกล้าอาจหาญลบหลู่คุณชายสามลู่แบบนี้!"
"ลู่... คุณชายสามลู่?" หลินเจียจุ้นกุมแก้มที่ชาจากแรงตบ มองซ่งพ่อด้วยความไม่เชื่อ
คนทั้งเมืองเจียงเฉิงที่มีสิทธิ์ถูกเรียกว่า "คุณชายสามลู่" มีเพียงคนเดียว!
ก็คือเจ้าของเส้นเลือดใหญ่ด้านเศรษฐกิจทุกวงการ การขนส่งทางเรือ และอุตสาหกรรมยาชีวภาพคนนั้น!
ผู้ที่เดิมทีถูกสภาตระกูลลู่แต่งตั้งให้เป็นผู้กุมอำนาจ!
แถมยังเป็นคุณอาของลู่เหยียน ลู่ซวิน!
พอจับความสัมพันธ์ได้ หลินเจียจุ้นก็ตะลึงจนพูดไม่ออกทันที
เมื่อหวนนึกถึงคำพูดโง่ ๆ ของตัวเองเมื่อครู่ หลินเจียจุ้นก็หวาดกลัวจนดีสั่นไปถึงตับ!
นี่คือคุณชายสามลู่ในตำนานที่ใครล่วงเกินก็ไม่มีจุดจบที่ดีเลยนะ!
ซ่งพ่อขี้เกียจสนใจสภาพอนาถของหลินเจียจุ้น ยังคงสุภาพกับลู่ซวินเช่นเดิม: "คุณชายสาม การได้พบถือเป็นวาสนา วันนี้ให้ข้าฉายซ่งเป็นเจ้ามือ พาท่านไปกินข้าวดื่มเหล้าสักหน่อยดีไหม"
"ไม่จำเป็น เมื่อกี้ฉันเพิ่งกินข้าวกับคุณผู้หญิงเสร็จ" ลู่ซวินตอบอย่างไม่ค่อยสนใจ แต่เมื่อหันมองหลินชิงอวี๋ กลับเต็มไปด้วยความเอ็นดู
"คุณผู้หญิง?" ซ่งพ่อตกใจเล็กน้อย
มารดาซ่งรีบเดินมาข้างเขา กระซิบบอกเล่าสองสามประโยคข้างหู แล้วผงกศีรษะให้หลินชิงอวี๋เบา ๆ
ซ่งพ่อจึงพิจารณาหลินชิงอวี๋
ก่อนหน้านี้ เขาเคยเห็นน้องสาวของหลินเจียจุ้นผู้นี้จากระยะไกล ตอนนั้นรู้สึกว่าคนผู้นี้มีบุคลิกไม่ธรรมดา พอได้เห็นใกล้ ๆ ยิ่งรู้สึกว่ามีเสน่ห์เหลือล้น
ไม่เพียงรูปโฉมโดดเด่น บุคลิกยังงดงามเหนือโลก อ่อนหวานอ่อนโยนเหมือนสาวเจียงหนาน ทว่าพลั่งพรายความงามทางปัญญาไปทั่วร่าง