หน้าประตูจิงหยวน
ภรรยาประธานโจวต่อสายโทรศัพท์ ให้คนขับรถที่บ้านมารับ
หลังจากวางสายแล้ว เธอก็มองหลู่หมิงหัวอย่างเหยียดหยาม แล้วพูดสั้น ๆ ตรงประเด็น
“หลู่หมิงหัว ฉันยอมให้เธอมีเล่ห์เหลี่ยมเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ และยอมรับนิสัยชอบอวดเก่งของเธอในยามปกติได้
แต่สิ่งที่เธอทำกับอวี๋เอ๋อร์ นี่เป็นเรื่องที่ทำให้เสื่อมศีลธรรมเลย!
หากพูดให้แรง นี่มันเป็นเรื่องที่สามารถถูกตัดสินลงโทษได้อย่างสมบูรณ์
เธอทำให้ฉันผิดหวังมาก หลังจากนี้ถ้าไม่มีธุระอะไร ก็ไม่ต้องติดต่อกันแล้ว”
พูดจบ ภรรยาประธานโจวก็เดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับ
นี่เป็นการขีดเส้นแบ่งกับหลู่หมิงหัว!
พวกคุณนายรวยคนอื่น ๆ มองหน้ากันไปมาอยู่พักหนึ่ง แล้วรีบวิ่งตามไป
“คุณนายโจว รบกวนแวะพาเราไปส่งหน่อยนะ”
“ใช่ ๆ ฉันนึกออกแล้วว่ามีร้านอาหารบ้านไร่ข้างหน้าไม่เลวเลย ไปกินที่นั่นดีไหม?”
เหล่าคุณนายวิ่งเหยาะ ๆ ไปข้างหน้า ทิ้งให้หลู่หมิงหัวที่หน้าขึ้นสีเขียวคล้ำยืนอยู่ที่เดิม หูได้ยินเสียงแซวจากเหล่าคุณนายข้างหน้าลอยมาแจ่มชัด
“เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ของหลู่หมิงหัวใช่ไหม?”
“ใช่แล้ว! เธอเพิ่งนึกออกเหรอ”
“พระเจ้า! โดนว่าที่อดีตลูกสะใภ้ของตัวเองเหยียบขึ้นหัวแบบนี้ หลู่หมิงหัวคงไม่โมโหจนอ้วกเลือดนะ!”
หลู่หมิงหัวได้ฟัง ก็โกรธจนหน้าบิดเบี้ยว ขึ้นรถตัวเองแล้ว สีหน้าเคร่งเครียดกดโทรศัพท์หาผู้อำนวยการเกาที่กำลังพักรักษาตัวในโรงพยาบาล
พอสายเชื่อม หลู่หมิงหัวก็เข้าเรื่องเลย “มีคนกำลังตรวจสอบบัญชีของนาย”
“ใครแม่งกล้าตรวจบัญชีกรู!” ผู้อำนวยการเกาที่นั่งอยู่บนเตียงคนไข้ได้ยินดังนั้น ตื่นเต้นตกใจจนคางที่หลุดนั้นเจ็บจนน้ำตาไหลพราก “แกเป็นใครกันแน่”