ทันทีที่หลินชิงอวี๋เห็นลู่ซวิน ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาแทบอยากจะขุดหลุมมุดหนี!
ลู่ซวินหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นเธอแทบจะกัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดซิบ ก็อดสงสารไม่ได้ เลยเร่งว่า “เอาล่ะ ไม่แกล้งเธอแล้ว รีบไปอาบน้ำเถอะ เมื่อกี้ฉันอาบที่ห้องรับแขกมาแล้ว”
หลินชิงอวี๋พยักหน้ารัว แล้วรีบเปิดตู้หยิบชุดนอน ก่อนวิ่งปรู๊ดเข้าห้องน้ำไป
พอบานประตูห้องน้ำปิดลง สีหน้าของลู่ซวินก็พลันเครียดลงทันที
เขาเพิ่งไปจัดการงานที่ห้องหนังสือ เสร็จแล้วก็เลยอาบน้ำเสีย ไม่ได้สนใจทางหลินชิงอวี๋สักเท่าไร
นึกว่าเธอนั่งเงียบ ๆ เตรียมสอนอยู่ตลอด ที่แท้กลับเหมือนจะมีปากเสียงกับใครสักคน
เมื่อครู่เห็นเธอขอบตาแดงก่ำ เขาอยากจะกระชากตัวคนปลายสายออกมาเชือดหนังทิ้งเสียให้รู้แล้วรู้รอด!
ลู่ซวินกดโทรศัพท์ที่วางบนเตียงเบา ๆ พบว่าเครื่องดับอยู่ เลยไม่ได้เปิดใหม่
ช่างเถอะ ไม่ต้องรีบจัดการคน ๆ นั้น
ยังไงก็มีโอกาสสักวัน!
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญกว่าคือการใช้คืนแรกเรือนหอกับภรรยาให้ผ่านไปอย่างดี
ลู่ซวินโทรออกไปสั่งจัดการบางอย่าง...
รอจนหลินชิงอวี๋เป่าผมแห้งแล้วเดินออกมา ก็พบว่าห้องนอนเปลี่ยนไปเป็นคนละบรรยากาศ!
บนพื้นโปรยกลีบกุหลาบอยู่ประปราย พร้อมด้วยเทียนไฟ LED รูปหัวใจ
บนโต๊ะมีไวน์แดงหนึ่งขวดกับแก้วไวน์สองใบ
ส่วนลู่ซวินสวมชุดนอนผ้าไหมสีเทาเข้ม มือถือช่อกุหลาบแดงรอเธออยู่
พอเห็นเธอเดินออกมา ลู่ซวินก็เข็นรถเข็นด้วยมือเดียวตรงเข้าไปหา และยื่นช่อกุหลาบใส่มือของหลินชิงอวี๋ที่ยืนตะลึงค้าง
“คุณผู้หญิงลู่ สุขสันต์คืนแรกเรือนหอครับ”
ใจของหลินชิงอวี๋อ่อนยวบ ความยินดีที่ได้รับดอกไม้ช่วยกลบความเศร้าที่พี่สามก่อไว้ได้ไม่น้อย
แต่อย่างไรเธอก็เป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาคนหนึ่ง ได้รับดอกกุหลาบก็รู้สึกดีใจ
ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับดอกไม้
ก่อนหน้านี้ ลู่เหยียนไม่ค่อยทำอะไรแบบนี้