เฉินเหมียนเหมียนไม่มีคาบเรียนตอนแรก เลยเดินเล่นคนเดียวที่สนามกีฬา
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองต้องช่วยคุณชายสาม!
ระหว่างลู่เหยียนกับลู่ซวิน เฉินเหมียนเหมียนอยู่ข้างคุณชายสาม!
แถมหลินชิงอวี๋ก็แต่งงานกับลู่ซวินแล้ว เธอก็หวังให้เพื่อนรักกับสามีของเพื่อนลงเอยกันดี
ดังนั้น เฉินเหมียนเหมียนส่งข้อความทางวีแชทหาโจวหนาน: [เฮ้ นายถามคุณชายสามหน่อยสิ รู้ไหมว่าวันนี้เป็นวันอะไร]
ตอนนั้น ลู่ซวินที่อยู่ในห้องผู้ป่วย ได้ยินโจวหนานรายงาน ก็หยิบมือถือโจวหนานมาตอบเอง
[ฉันลู่ซวินเอง]
[วันนี้เป็นวันเกิดของอวี๋เอ๋อร์ ฉันรู้]
เฉินเหมียนเหมียนอึ้งไป ไม่คิดว่าลู่ซวินจะตอบกลับเร็วขนาดนี้
เวลาสั้นขนาดนี้ เขาไม่มีทางโกงได้ ต้องบอกว่าลู่ซวินรู้วันเกิดของอวี๋เอ๋อร์จริงๆ
[งั้นก็ดี แกรู้ก็ทำตัวดีๆ ล่ะ]
ลู่ซวิน: [เข้าใจแล้ว]
เฉินเหมียนเหมียนเห็นข้อความตอบกลับของลู่ซวินแล้วก็อดทึ่งไม่ได้
คนๆ นี้ก็ไม่ได้ใจร้ายอย่างที่ชาวเมืองเจียงเฉิงลือกันนี่นา
ตอนนั้น ในห้องผู้ป่วย ลู่ซวินโยนมือถือให้โจวหนาน หน้าดำถาม: "เสื้อผ้าส่งไปบ้านหมดหรือยัง"
"ส่งไปแล้วครับ และตามที่คุณชายสามสั่ง ตัดป้ายราคาออกหมดแล้ว จะไม่ทำให้คุณผู้หญิงลำบากใจครับ"
"อืม" สีหน้าลู่ซวินผ่อนคลายลงหน่อย "ผลตรวจเลือดออกมาตอนไหน ฉันรอออกจากโรงพยาบาลไปฉลองวันเกิดกับคุณผู้หญิง"
โจวหนานมองลำบากใจ: "ทางหมอบอกว่าเมื่อเช้าคุณสลบไป อาจจะติดเชื้อไวรัส ให้คุณยังต้องกักตัวอยู่ที่นี่ รายงานผล... คาดว่าต้องถึงตอนเย็นถึงจะออก"
"ฉันแค่ง่วงนอนตอนเช้า!" พูดถึงเรื่องเมื่อเช้าที่สลบไปจนลืมเปิดประตูให้เมีย ลู่ซวินก็อัดอั้นตันใจ "รีบๆ หน่อยสิ ไปบอกผู้อำนวยการให้เร็วขึ้น ฉันจะออกจากโรงพยาบาล"