ยามเช้า เรนาโตนอนเหม่ออยู่บนเตียง พลางหวนนึกถึงภารกิจนักผจญภัยแรกเมื่อ 3 เดือนก่อน ครั้นจิตขยับ หนังสือเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในวิสัยทัศน์
[คู่มือนักผจญภัย]
[ภารกิจ]
สังหารก็อบลินในป่าทางใต้ของเมือง ไม่จำกัดจำนวน ให้นำหูข้างขวากลับมา ค่าตอบแทนหูละ 5 เหรียญทองแดง
[คำอธิบายภารกิจ]
พิธีบูชายัญนองเลือด ศรัทธาอันโหดร้ายต่อเทพชั่วร้าย แผนร้าย เกียรติยศ ทรัพย์สมบัติของตระกูล... ทุกสิ่งล้วนเลือนหาย นี่คือจุดจบของตัวตนในอดีต และการเริ่มต้นของชีวิตใหม่ บัดนี้ จงเป็นนักผจญภัย เริ่มจากต่อสู้กับก็อบลิน แล้วฝึกฝนใหม่ตั้งแต่ต้น!
ส่งมอบหูขวาของก็อบลิน *2 ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม
เมื่อสายตากวาดผ่านภารกิจแรกที่รับมา เรนาโตก็เลื่อนไปยังบทต่อไป
[ตัวละคร]
เรนาโต เดอ เฟอร์นันโด
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
อาชีพ: นักรบระดับ 3 (15/500) ผู้ได้รับพรจากดาคูลระดับ 1 (30/?)
เลือด: 45/45
พละกำลัง 14
ร่างกาย 12
ความคล่องแคล่ว 14
การรับรู้ 15
สติปัญญา 11
จิตตานุภาพ 15
ความสามารถพิเศษ: ชำนาญเกราะหนัก, ชำนาญอาวุธทหาร, เชี่ยวชาญวิชาดาบ, การมองเห็นในความมืด
ทักษะ: ความรู้ด้านศาสนาระดับ 6, ความรู้ด้านประวัติศาสตร์ระดับ 4, ภาษาศาสตร์ระดับ 4, ยุทธวิธีกลุ่มระดับ 3, การขี่ม้าระดับ 2
เรนาโตหลับตาลง คู่มือนักผจญภัยก็พลันหายไปด้วย
หลังจากสำรวจมาเกือบ 3 เดือน เรนาโตเชื่อว่าตนเข้าใจวิธีใช้ "หนังสือ" เล่มนี้ดีแล้ว
ทำภารกิจให้สำเร็จเพื่อรับค่าประสบการณ์ แล้วยกระดับอาชีพ
ด้วยความพยายามตลอดสองเดือนกว่า อาชีพนักรบของเขาพุ่งถึงระดับ 3 ทำให้มีพละกำลังเพิ่ม 2 แต้ม ความคล่องแคล่วเพิ่ม 1 แต้ม แม้จะไม่รู้สึกชัดเจนนัก แต่เรี่ยวแรงของเขาก็มากขึ้นจริง ๆ กระนั้นเรนาโตก็ค่อนข้างเชื่อว่านั่นเป็นผลจากการฝึกฝนตลอด 2 เดือนนี้มากกว่า
ส่วนอีกอาชีพที่ดูผิดสังเกตอย่างมาก เรนาโตก็ลองใช้ดูแล้ว แต่หลังจากเพิ่มค่าประสบการณ์ไป 30 แต้มก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงใด ๆ เขาจึงต้องพักไว้ก่อน เพราะภารกิจนักผจญภัยใช่ว่าจะสำเร็จง่าย ๆ ค่าประสบการณ์ทุกแต้มที่ได้มาล้วนมีค่ายิ่ง
สำหรับที่มาของคู่มือนักผจญภัยที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้น และแผนร้ายที่อาจแฝงมากับมัน... เรนาโตที่ถูกทิ้งมายังต่างโลกอย่างไร้สมบัติติดตัวหาได้สนใจอีกไม่ เขาใช้ทักษะชีวิตจากสมัยเป็นนักเรียนอย่างเต็มที่ นั่นคือ สนุกกับปัจจุบัน ส่วนเรื่องอนาคตก็ค่อยว่ากันทีหลัง
ยิ่งกว่านั้น หนังสือเล่มนี้ยังเป็นสิ่งเดียวที่เรนาโตค้นพบซึ่งเกี่ยวข้องกับโลก เราจึงไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะไม่ละทิ้งการใช้[คู่มือ]เล่มนี้
เมื่อนึกถึงเงินในถุงที่เหลือเพียงไม่กี่สิบเหรียญทองแดง เรนาโตก็ต้องยุติการปล่อยใจว่างเปล่าของตน แล้วบังคับตัวเองให้ลุกจากผ้าห่มอุ่น
เสื้อคลุมกำมะหยี่สีน้ำเงินตัวเก่าที่ขาดวิ่นถูกเรนาโตเปลี่ยนเป็นเกราะหนังวัว เพื่อประหยัดเงิน เขาเลือกซื้อแผ่นอกหนังเพียงชิ้นเดียว เบา และในราคาเท่ากันก็ให้พื้นที่ป้องกันมากที่สุด
ประกอบกับสนับไหล่เหล็กที่ยึดได้จากการผจญภัย เสื้อซับในผ้าฝ้ายสีเหลืองซีด ถุงมือหนังและปลอกแขนหนังที่ซื้อมาเอง ในฐานะนักผจญภัย เรนาโตคิดว่าตนดูดีสมบทบาทแล้ว
สวมใส่อุปกรณ์จนเรียบร้อย แขวนดาบไว้ข้างเอว เรนาโตเปิดประตูห้องออกไป แล้วสูดอากาศเย็นเล็กน้อยเข้าปอดลึก
เมืองเบรคคา เป็นเมืองทางใต้สุดของเมืองฟรีด แม้เรียกกันว่าเมือง แต่เรนาโตอยากเรียกว่าเป็นค่ายนักผจญภัยเสียมากกว่า
เรือนไม้เรียบง่ายที่สร้างตามอำเภอใจเบียดเสียดยัดเยียดกัน รายล้อมด้วยเพิงพักที่เรนาโตมองว่าแทบไม่นับว่าเป็นบ้านได้ ส่วนใหญ่ก็แค่แผ่นไม้สองสามแผ่นกับผ้าขี้ริ้วปะติดปะต่อกัน
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นมูลสัตว์ผสมซากอวัยวะชั้นในของสัตว์ที่เน่าเปื่อย เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มากว่า 2 เดือน เรนาโตพบว่าตนเองกลับเริ่มปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้บ้างแล้ว
ส่วนเหตุผลที่มาที่นี่ก็เรียบง่าย การแข่งขันในเมืองฟรีดดุเดือดนัก ค่าตอบแทนก็น้อย แถมข้าวของยังแพง ชีวิตรายได้ไม่พอกับรายจ่าย เรนาโตจึงมายัง "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับนักผจญภัย" ที่มีชื่อเสียงในละแวกนี้
เหมือนเช่นทุกวัน เรนาโตมาที่จัตุรัสกลางเมือง ซึ่งเป็นที่ที่สมาคมนักผจญภัยใช้ประกาศภารกิจตามปกติ
แต่มันไม่เหมือนในเมือง ที่นี่ไม่มีบอร์ดภารกิจให้เลือก มีก็แต่ชายหัวล้านบนยกพื้น ที่ใคร ๆ เรียกกันว่าโฮลีย์ตาเดียว เขาประกาศตะโกนเบื้องบน ผู้คนด้านล่างก็ตะโกนตอบรับ เมื่อรวบรวมคนได้ครบทีมก็ออกเดินทางทันที
แม้เสียงของชายหัวล้านจะดังกังวานชัดเจน แต่คนที่หางานทำเบื้องล่างนั้นมากมายเกิน ฟังไม่ถนัดหากยืนไกล เรนาโตต้องเบียดฝ่าฝูงชนวุ่นวาย ท่ามกลางเสียงด่าทอ พยายามจับใจความว่าโฮลีย์ตาเดียวพูดอะไร
"ไม่ว่าสำเร็จหรือไม่ กลับมาแล้วได้คนละ 1 เหรียญมงกุฎเงิน! ฟังดี ๆ! คนละ 1 เหรียญมงกุฎเงิน! ไม่ว่าสำเร็จหรือไม่!"
"ฉันเอง!" ยังไม่ทันสิ้นเสียง มีนักผจญภัยรีบยกมือขึ้นอย่างร้อนรน
"ดูฉันนี่ ท่านโฮลีย์ ฉันเคยดื่มเหล้ากับท่านนะ!"
"บ้าบอ! เมื่อไรตาเดียวเคยดื่มเหล้ากับเจ้า?"
ไม่นาน คำโต้เถียงกลายเป็นการชกต่อย แต่ทุกคนไม่รู้สึกแปลกใจ รอให้โฮลีย์ตาเดียวพูดต่อไป
"ภารกิจครั้งนี้ไปที่ผืนป่าแห่งเงามายา ทุกคนคงคุ้นเคยดีใช่ไหม?"
พอได้ยินว่าไปผืนป่าแห่งเงามายา ผู้คนเบื้องล่างเงียบกริบลงในทันที หลายคนถอยหลังเดินจากไปอย่างหวาดกลัว
ผืนป่าแห่งเงามายาคือรากฐานของการก่อตั้งเมืองเบรคคา มีตำนานเล่าว่าอาณาจักรไนเทลในยุคโบราณตั้งอยู่ที่นี่ ต่อมาทั้งอาณาจักรจมลงใต้ดิน เหตุผลมีหลากหลาย แต่เวทมนตร์ที่ควบคุมไม่ได้ยังคงพัวพันกับผืนดินแห่งนี้ ภาพลวงตาและกับดักมายามากมายอบอวลอยู่
แต่เรนาโตไม่กังวล เพราะจากการ "บุกเบิก" ของเหล่านักผจญภัยจำนวนมาก กับดักเวทมนตร์ส่วนใหญ่ถูกปลดแล้ว เส้นทางที่ค่อนข้างปลอดภัยก็ถูกสรุปไว้ ตัวเขาเองยังเข้าไปทำภารกิจในนั้นมามากมาย หาได้น่าสะพรึงกลัวอย่างคำร่ำลือไม่
โฮลีย์ตาเดียวดูพอใจกับบรรยากาศที่เงียบงันนี้ เขากระแอมแล้วพูดต่อ
"แมงมุมยักษ์ในผืนป่าแห่งเงามายาดูจะไม่เหมือนที่อื่น แม้ข้าดูไม่ออก แต่มีผู้วิเศษต้องการ!"
พูดพลางโฮลีย์ยังทำตาปรอย ประกอบกับตาที่บอดหนึ่งข้างดูชวนขัน ทว่าไม่มีใครหัวเราะ ครั้นได้ฟังว่าภารกิจคือการสังหารแมงมุมยักษ์ ครึ่งหนึ่งก็เริ่มถอยหนี
เพราะแมงมุมยักษ์ไม่ได้ปรากฏตัวเดี่ยว ๆ เงินแค่นี้คิดจะจ้างคนไปหารังแมงมุมงั้นหรือ?
"ผู้วิเศษใจดีกว่าท่านขุนนางนัก ไม่เพียงให้เงินพอ ยังบอกตำแหน่งให้ อยู่ที่หุบเขาใบ้ ที่นั่นมีรังแมงมุมขนาดใหญ่..."
ต่อให้โฮลีย์ตาเดียวตะโกนเรียกยังไง เพิ่มราคาเท่าไร คนด้านล่างก็พากันจากไปมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเรนาโตกำลังจะลุกไปเหมือนกัน เผื่อดูว่ามีงานอื่นไหม คู่มือนักผจญภัยของเขาก็เด้งขึ้นมา
[ภารกิจ]
สังหารแมงมุมยักษ์ในหุบเขาใบ้แห่งผืนป่าเงามายา ไม่จำกัดจำนวน ตัวละ 5 เหรียญเงิน หากนำไข่แมงมุมกลับมาได้ ฟองละ 20 เหรียญเงิน
[คำอธิบายภารกิจ]
รังแมงมุมอันมืดมิด ใต้ใยแมงมุมห่อหุ้มไม่เพียงซากศพ แต่ยังมีสมบัติมากมายนับไม่ถ้วน ภายใต้การสนับสนุนจากผู้วิเศษ จงต่อสู้เพื่อเหรียญเงิน! มันไม่ใช่แค่การอยู่รอด แต่นี่คือเกียรติยศของเผ่าพันธุ์มนุษย์
รางวัลภารกิจ 1000 แต้มค่าประสบการณ์
ดูเหมือนว่าไอ้เฒ่าโฮลีย์จะหักค่าหัวอีกแล้ว ครั้งนี้หนักซะด้วย เมื่อเห็นค่าตอบแทน 20 เหรียญเงิน ความคิดแรกในใจเรนาโตคือ
แต่[คู่มือนักผจญภัย]ไม่เคยผิดพลาด ค่าตอบแทนที่เขียนไว้เท่าไร ก็เป็นเช่นนั้น
ค่าตอบแทนสูงลิ่วทำให้เรนาโตเริ่มลังเล 20 เหรียญเงิน ถ้าใช้อย่างประหยัด ก็พอให้เขาอยู่ในเมืองได้ตลอดฤดูหนาว
ถ้าเอากลับมาได้สักสองฟอง นั่นก็ 40 เหรียญเงิน เรนาโตอดคิดไม่ได้
"ไม่ใช่แค่มีเนื้อกินทุกมื้อ แต่ยังไปโรงอาบน้ำอาบเป็นครั้งคราวได้..."
ที่สำคัญที่สุดคือค่าประสบการณ์ 1000 แต้มนี้ ตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา เรนาโตรับภารกิจใหญ่น้อยสิบกว่าภารกิจ แต่ค่าประสบการณ์สูงสุดของภารกิจหนึ่งก็ไม่เคยเกิน 100 แต้ม ประสบการณ์สูงขนาดนี้ อาจทำให้เขาเลื่อนระดับได้ถึงสองขั้น
อีกทั้งในคำอธิบายภารกิจยังดูเหมือนมีผู้วิเศษมาช่วยสนับสนุนด้านเวทมนตร์... ใคร่ครวญไปมา เรนาโตตัดสินใจลงมือทำภารกิจใหญ่ครั้งนี้
"นักผจญภัยก็คือการผจญภัยหาเงินมิใช่หรือ?"
รออยู่เกือบหนึ่งชั่วโมง นับรวมเรนาโตก็มีเพียง 3 คนที่ลงชื่อ ขณะที่โฮลีย์ตาเดียวยังคงตะโกนอยู่นั้น ชายผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มปักลายสีเงินก้าวขึ้นมา ชายหัวล้านหุบปากทันที รอให้ชายผู้นั้นพูด
น้ำเสียงของเขาค่อนข้างแหบพร่า ไม่ดัง แต่เรนาโตรู้สึกเหมือนมันดังขึ้นข้างหู
"แมงมุมยักษ์ในหุบเขาใบ้ ตัวละ 5 เหรียญมงกุฎเงิน วัตถุประกอบเป็นของพวกเจ้า ไข่แมงมุมยักษ์ ฟองละ 20 เหรียญมงกุฎเงิน วัตถุประกอบเป็นของข้า"
คำพูดสั้น ๆ ของผู้วิเศษ กลับได้ผลกว่าชายหัวล้านตะโกนอยู่หนึ่งชั่วโมง ไม่ถึง 5 นาที ก็รวบรวมทีมได้ 10 คน