ตอนนี้เสิ่นหนานจือยังคงอาศัยอยู่ในบ้านเก่าของตระกูลเสิ่น อย่างไรเสียตอนนี้ก็มีคุณย่าเสิ่นคอยหนุนหลัง
ชั่วครู่ชั่วยามนี้เธอคงไม่ถูกไล่ออกไป
ในเมื่อจะไปเที่ยวมัลดีฟส์ช่วงฤดูใบไม้ผลิ ก็ต้องแต่งตัวให้สวยหน่อย
อย่างแรกเลย บิกินีเป็นสิ่งจำเป็น
เสิ่นหนานจือยัดเสื้อผ้าที่ช่วยขับเน้นรูปร่างลงในกระเป๋าเดินทางหลายชุด
【โฮสต์ พระเอกก็จะไปมัลดีฟส์กับพวกคุณด้วย】
เสิ่นหนานจือ:？？？
เขาจะไปทำอะไร?
อายุปูนนี้แล้วยังทำตัวอ่อนเยาว์ไปทำไม?
ตระกูลกู้คงยังไม่ถึงกับล้มละลายหรอกใช่ไหม?
ถ้าอยากไปก็ไปเองสิ จะตามพวกเธอไปทำไมอยู่เรื่อย?
ไม่มีพื้นที่ส่วนตัวบ้างหรือไง?
อีกอย่าง พ่อของกู้ยวนไม่คิดจะดูแลลูกชายตัวเองหน่อยหรือ?
คิดว่ายังเป็นข่าวหน้าหนึ่งไม่มากพอหรือไง?
【โฮสต์ลืมไปหรือเปล่า นิยายที่มีเส้นเรื่องความรัก พระเอกก็ต้องคอยตามติดนางเอกกับตัวละครหญิงรองอยู่แล้ว】
อ้อ เกือบลืมไปเลย
พระเอกอะไร ถ้าไม่มีความคิดเป็นของตัวเองเลย แบบนี้เรียกพระเอกได้หรือ?
ซางอวี๋กลับมาที่บ้านเก่าด้วย ส่วนคุณย่าเสิ่นไปท่าเรือเพื่อดูแลกิจการของตระกูลเสิ่นด้วยตัวเอง
ดังนั้นตอนนี้ในบ้านเก่าจึงมีแค่พวกเธอสองคน
เสิ่นหนานจือกำลังยัดบิกินีลงกระเป๋าเดินทาง ซางอวี๋ก็หยิบมันไปในวินาทีถัดมา
เธอพยายามจัดของอยู่สองชั่วโมง
พอมองอีกที กระเป๋าเดินทางก็ยังยัดของไม่เต็มเสียที
“เอาเสื้อผ้ามานี่ เธอหยิบเสื้อผ้าฉันไปทำไม? ไปจัดเสื้อผ้าของตัวเองสิ คุณย่าก็สั่งตัดเสื้อผ้าให้เธอตั้งหลายชุดไม่ใช่เหรอ? อย่าบอกนะว่าเธอจะไปทั้งอย่างนี้? ใส่ชุดเดียวเนี่ยนะ? ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง?”