หึ่ง!
ในอาณาจักรผีส่วนตัวของผีแขวนคอ ฉินหมิงได้เข้าร่วมเกมอีกครั้ง
ทันทีที่ปรากฏตัว เขาก็ใช้ท่าโผเข้าหาที่ฝังอยู่ในสัญชาตญาณ พุ่งไปข้างหน้าอย่างสุดแรง
ครั้งนี้ตำแหน่งไม่ดีนัก พุ่งไม่ทันเป้าหมาย
ฉินหมิงหน้าฉุน ลุกขึ้นนั่ง รอคอยความตายมาถึง
แต่รออยู่นาน ก็ไม่มีความรู้สึกหายใจไม่ออกที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น
รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ปกติ ฉินหมิงสงสัย หันมองไปรอบ ๆ
กลับพบว่าหลานหลาน ผีแขวนคอที่เคยห้อยอยู่บนคานกลางห้อง ได้หายไปแล้ว
พยายามค้นหารอบหนึ่ง ฉินหมิงใช้ความพยายามอยู่นาน จึงเห็นเงาร่างคุ้นเคยของหลานหลานจากมุมมืดของห้อง
ตอนนี้ผีแขวนคอตัวนี้กำลังยืนอยู่ที่มุมห้อง หลังเกือบชิดติดกับผนัง
หันหน้าออกมา จ้องฉินหมิงเขม็ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธและหวาดกลัว
เมื่อเผชิญหน้ากับแมลงสาบร่างมนุษย์ตรงหน้า หลานหลานผีแขวนคอต้องยอมรับว่า เธอกลัวแล้ว
น้ำลายบนขายังอยู่จนถึงตอนนี้ กลัวถูกโจมตี เธอไม่กล้าแม้แต่จะก้มลงเช็ด
เพราะแค่ถูกกอดขา ก็ต้องเจอแบบนั้นแล้ว
ถ้าแบบนี้ตอนก้มตัว ถูกกอดที่อื่น……
หลานหลานแค่คิด ก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว สยองขวัญจนสั่น
เจอตัวต้นเหตุแล้ว ฉินหมิงลุกขึ้นจากพื้น เดินไปหาเธออย่างดุดัน
มองฉินหมิงที่เดินเข้ามาใกล้ หลานหลานผีแขวนคอกลับมีสีหน้าหวาดกลัวปรากฏขึ้น
ที่นี่คืออาณาจักรผีของเธอ เป็นอาณาเขตของเธอ
ด้วยความสามารถพิเศษของตัวเอง ไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดา แม้แต่ผีร้ายที่แข็งแกร่งกว่า เธอก็ยังมีกำลังพอจะต่อสู้
แต่ตอนนี้หลานหลานผีแขวนคอกลับกลัว ตกใจจนหลังชิดผนัง
พยายามอย่างสุดชีวิตที่จะหนีห่างจากฉินหมิง
"หยุด!"
เมื่อเสียงของหลานหลานผีแขวนคอดังขึ้น ฝีเท้าของฉินหมิงกลับหยุดลงจริง ๆ
เงยหน้าขึ้นทันที มองหลานหลานด้วยความตกใจ ฉินหมิงอุทานออกมา
"เธอพูดได้! เธอพูดได้ด้วยเหรอ! นึกว่าเธอถูกแขวนจนเป็นใบ้ไปแล้วซะอีก!"
"หุบปาก!"
"สองคำ! เธอพูดสองคำในครั้งเดียวได้ด้วย!"
"รีบไปให้พ้น!"
"สามคำแล้ว!"
"ที่นี่เป็นอาณาเขตของฉัน! ฉันไม่อยากเห็นหน้าแก!"
"สิบคำแล้ว!"
"แกคิดเลขเป็นไหม! นี่มันสิบสอง……ถุย!"
รู้ตัวว่าถูกหลอก หลานหลานผีแขวนคอหน้านิ่วคิ้วขมวด วืดหนึ่งเสียง พุ่งขึ้นฟ้า พยายามหนีห่างจากฉินหมิง
กันไม่ให้อีกฝ่ายฉวยโอกาสพุ่งเข้ามาหาเธออีก
เพียงแต่เมื่อหลานหลานลอยขึ้น ฉินหมิงก็เงยหน้าตาม มองแล้วก็อุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น
"โอ้ว! สีดำ!"
หลานหลานผีแขวนคอตอนแรกยังไม่ทันเข้าใจ จนกระทั่งสังเกตเห็นสายตาร้อนแรงของฉินหมิง
หน้าร้อนผ่าว ใช้สองมือกดลงแรง ๆ กดกระโปรงแน่น
หลานหลานผีแขวนคอที่ลอยอยู่กลางอากาศรีบลดระดับลง กลับมายังพื้นดิน
เห็นภาพนั้น ฉินหมิงมีประกายคมในตา ฉวยโอกาสพุ่งเข้าไปทันที
"มีช่องโหว่!"
"นั่นมันช่องโหว่!"
วืด!
เชือกพุ่งออกมา พันขาฉินหมิงไว้แน่น ลากเขาขึ้นไปห้อยหัวลง
มองฉินหมิงที่ห้อยหัวลงกลางอากาศ หลานหลานผีแขวนคอยังคงกดชายกระโปรงไว้โดยสัญชาตญาณ สายตาดุร้ายและโหดเหี้ยม
ตั้งแต่กลายเป็นผีมา ความรู้สึกที่เธอมีตลอดชีวิต รวมกันแล้วยังไม่มากเท่าวันนี้วันเดียว
"แกจะเอาอะไรกันแน่!"
เผชิญหน้ากับไอ้คนหน้าด้านตรงหน้า หลานหลานผีแขวนคอรู้สึกจนปัญญาจริง ๆ
ฆ่าก็ไม่ตาย ตีก็ไม่หนี
ไม่ไปยุ่งกับมัน มันก็จะเหมือนแมลงสาบ เข้ามาหน้าตายให้รำคาญ
ต่อให้แตะต้องไม่ได้ แต่มองก็ขยะแขยงพอแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงที่มันแตะต้องได้!
หลานหลานผีแขวนคอที่ทำอะไรไม่ได้ ครั้งแรกในชีวิตเริ่มเจรจาเอง
เห็นผีหญิงเริ่มยอมอ่อนข้อ ฉินหมิงหัวเราะเย็น ยกแขนกอดอก สีหน้าทะนงตัว
"ยังไง? ยอมแพ้แล้วเหรอ? ท่าทีหยิ่งยะโสที่ฆ่าคนโดยไม่พูดไม่จาเมื่อก่อนไปไหนแล้ว?"
"อย่าพูดมาก! บอกเรื่องมา!"
"งั้นก็ได้ งั้นฉันจะคุยกับเธอเรื่องค่าชดเชยทางจิตใจของฉัน"
กวาดตามองผีหญิงตรงหน้า เสียงของฉินหมิงยิ่งดูทะนงตัว
"เธอฆ่าฉันไป 57 ครั้ง เพราะงั้นฉันขอให้เธอให้ฉันเลีย 57……"
วืด!
เชือกรัดแน่น ฉินหมิงถูกลากขึ้นไปที่คาน ห้อยหัวลงผูกไว้ด้านบน
ไม่สนใจฉินหมิงที่ดิ้นรนไม่หยุด หลานหลานผีแขวนคอหันหลังเดินจากไป
"งั้นแกก็ห้อยอยู่ที่นี่ไปเถอะ หวังว่าร่างกายในโลกจริงของแก จะทนได้อีกสักสองสามวันก่อนจะอดตาย"
การโจมตีแบบตายแล้วฟื้นของฉินหมิงไร้ทางแก้จริง ๆ แต่ก็ใช่ว่าจะแตกไม่ได้จริง ๆ
แค่ทำให้เขาไม่ตายก็พอไม่ใช่เหรอ
ถูกห้อยอยู่กลางอากาศตลอด จะเป็นก็เป็นไม่ได้ จะตายก็ตายไม่ได้
แค่สามวัน ร่างกายของฉินหมิงก็จะขาดน้ำตาย
ถึงตอนนั้น เขาก็ไม่มีทางฟื้นคืนชีพได้อีก
ฉินหมิงที่คิดไปถึงจุดนี้ได้ สีหน้าเปลี่ยนไปมาก เริ่มตื่นตระหนก
ถูกห้อยอยู่กลางอากาศแกว่งไปมา ฉินหมิงตะโกนโวยวาย
"นังแม่มาร! นังแม่เลว! นังเมียนอกใจ! แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!"
"ฉันบอกแกนะ! การเล่นแปลก ๆ แบบนี้ไม่ทำให้ฉันกลัว!"
"ถึงแกฆ่าฉันก็ไม่สำเร็จ! ฉันตายไปก็จะกลายเป็นผีมาคอยก่อกวนแกต่อ!"
"ฉันสาบาน! ฉันกลายเป็นผีจะตามหลอกหลอนแกตลอดไป! จนกว่าจะชั่วนิรันดร์! นิรันดร์!!!"
ฟังเสียงตะโกนจากคานบนหลังคา
หลานหลานผีแขวนคอที่ตอนนี้น้อยครั้งจะไม่ได้ห้อยอยู่กลางอากาศ แต่กลับนอนอยู่บนพื้น พยายามหนีห่างจากฉินหมิงให้มากที่สุด ตอนนี้สีหน้าบิดเบี้ยวไปหมด
ตัวขดเป็นก้อน หันหลังให้ทิศทางของฉินหมิง
หลานหลานผีแขวนคอยกมือขึ้นปิดหูแน่น ฟันกัดกันดังกรอด ๆ
เธอไม่เข้าใจ! ทำไมในโลกนี้ถึงมีสิ่งมีชีวิตที่ส่งเสียงดังไร้ยางอายไร้ศีลธรรมแบบนี้!
ทำไมคนที่กำลังเผชิญวิกฤตชีวิตเป็นเขากลับยังมีหน้ามาข่มขู่เธอได้อย่างไม่สะทกสะท้าน
ที่สำคัญที่สุด! คำข่มขู่ของเขาน่าจะเป็นจริงได้!
ที่คนเรากลายเป็นผีได้ ก็เพราะตอนตายอารมณ์นั้นดื้อรั้นเกินไป
จึงดึงดูดพลังงานด้านลบมหาศาล ยึดความยึดมั่นนั้นเป็นแกนกลาง ในที่สุดก็ก่อตัวเป็นผี
ยิ่งยึดมั่นมาก ผีก็ยิ่งแข็งแกร่ง
และไอ้คนตรงหน้านี่ ที่ไม่กลัวความตาย สมองเต็มไปด้วยขยะลามก
ถ้าเขาถูกอดตายจริง ๆ ด้วยความยึดมั่นของเขา!
ไอ้บ้านี่อาจจะเลื่อนขั้นเป็นผีร้ายได้เลย!
ถึงตอนนั้นมาทุบประตูบ้านเธอทุกวัน ชีวิตเธอจะอยู่ยังไง!
"พอแล้ว!!!"
ทนไม่ไหวอีกต่อไป หลานหลานผีแขวนคอลุกขึ้นนั่ง กรีดร้องอย่างแหลมคมจนหูแทบแตก
สะบัดแขนโยนฉินหมิงกลับลงพื้น และแก้เชือกออก
หลานหลานผีแขวนคอคำรามด้วยความโกรธ
"แกตกลงอยากทำอะไรกันแน่!"
ฉินหมิงที่ดิ้นรนลุกขึ้นนั่ง แทบไม่ต้องใช้สมองก็ตอบออกมา
"ให้ฉันเลีย—"
"อย่าบังคับให้ฉันทำลายล้างไปด้วยกัน! พูดเรื่องจริง!"
"ให้โอกาสฉันได้จีบเธอ!"
สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ฉินหมิงเลิกเล่นเป็นจริง ๆ ในที่สุด
มองหลานหลานผีแขวนคอที่ยืนนิ่งอยู่ตรงข้าม ฉินหมิงพูดอย่างจริงจัง
"ห้ามโจมตีฉันโดยไม่มีเหตุผล และห้ามโมโหฉันโดยไม่มีสาเหตุ ฉันจะไม่รบกวนเธอก็ได้ แต่เธอก็ต้องปฏิบัติตามกติกาของเกม!"
เดินไปที่หน้าหลานหลานผีแขวนคอ จิ้มหน้าอกอีกฝ่ายแรง ๆ ฉินหมิงพูดทีละคำ ๆ
"ถ้าเล่นเกม ก็ต้องมีท่าทีของการเล่นเกมจีบ! เกมต้องมีกติกา!"
"ถ้าฉันทำผิด เธอลงโทษฉันได้!"
"แต่ถ้าฉันทำถูก เธอต้องให้ผลตอบรับเชิงบวกกับฉัน! ไม่อย่างนั้นก็อย่าเล่นกันใครเลย!"
เสียงเด็ดขาดของฉินหมิงดังขึ้น ทำให้หลานหลานผีแขวนคอที่นั่งอยู่บนพื้นถึงกับอึ้งไปเลย
มองฉินหมิงด้วยสายตาแปลก ๆ มองอย่างละเอียดรอบหนึ่ง
เงียบไปสองสามวินาที ในที่สุดหลานหลานผีแขวนคอก็เอ่ยปาก
"แกคิดว่า นี่มันแค่เกมจีบเหรอ?"
"ใช่!"
"หึหึหึหึ แล้วแกเคยคิดไหม ที่เกมของแกเชื่อมต่อกับพวกผีได้ ตัวมันเองจะเป็นอะไรกันแน่"
ค่อย ๆ โน้มหัวเข้ามา หรี่ตามองฉินหมิงที่ยืนนิ่ง หลานหลานผีแขวนคอพูดอย่างน่ากลัว
"แกคิดว่ามันเป็นไปได้ไหม เกมของแกเนี่ย ตัวมันเองก็เป็นผีตัวหนึ่ง……"
ฉินหมิงที่ยืนนิ่ง ในที่สุดก็ตั้งสติได้ และตอบสนองทันที
ยื่นมือไปลูบหน้าของหลานหลานผีแขวนคอที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แถมยังบีบแรง ๆ อีก
ฉินหมิงตาเป็นประกาย อุทานออกมา
"โอ้ว! สาวสวย!"
ครืด!
"คนแบบแกนี่รักษาไม่ได้จริง ๆ!"
ฉินหมิงก็ถูกผีแขวนคอที่โกรธจนหน้าแดง เอาไปแขวนคอตายบนคานอีกครั้ง