เขาไม่คิดเลยว่าอเล็กซานเดอร์จะพูดแบบนี้ เขาเป็นคนรักษาสัญญามาโดยตลอด หากอเล็กซานเดอร์บังคับให้เขาเข้าร่วม “กลุ่มวากเนอร์” อะไรนั่นจริง ๆ เขาก็คงปฏิเสธได้ยาก
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจึงเสนอทางสายกลางออกมา
“ท่านผู้บังคับบัญชา ถ้าท่านยืนกรานจะให้ผมเข้าร่วม ผมก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกครับ แต่ตอนนี้ผมยังอยู่ในช่วงสัญญา ถ้าเป็นไปได้ ท่านช่วยรอให้สัญญาของผมหมดก่อนแล้วค่อยให้ผมเข้าร่วมได้ไหมครับ”
ช่วงสัญญา?
สำหรับเซี่ยอี้ นี่ถือเป็นเรื่องยาก แต่สำหรับอเล็กซานเดอร์แล้ว มันไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย
แต่ตอนนี้เซี่ยอี้ยังไม่มีใจจะเข้าร่วมวากเนอร์ ต่อให้บังคับเขาแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์
“ได้ รอให้สัญญาของคุณหมดก่อน” อเล็กซานเดอร์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า
หลังจากคุยกับอเล็กซานเดอร์ต่ออีกไม่กี่ประโยค ทหารคนหนึ่งก็เดินเข้ามากระซิบอะไรบางอย่างกับเขา
ยังคงเป็นภาษารัสเซีย เซี่ยอี้ฟังไม่เข้าใจ
แต่พอทหารคนนั้นพูดจบ คิ้วของอเล็กซานเดอร์ก็ขมวดเข้าหากันอย่างเห็นได้ชัด
เขามองเซี่ยอี้อย่างลึกซึ้ง ก่อนจะเอ่ยว่า “ขอให้โชคดี รอดชีวิตกลับมาให้ได้”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินจากไป
เซี่ยอี้มองแผ่นหลังของอเล็กซานเดอร์ พลางครุ่นคิดถึงความหมายของประโยคสุดท้ายที่อีกฝ่ายพูด
ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดแบบนั้นขึ้นมา?
หรือแค่พูดอวยพรให้เขาโชคดีเฉย ๆ?
คิดไม่ออก เซี่ยอี้จึงเลิกคิดไปเสีย
แต่เขาก็ตั้งใจแน่วแน่อยู่ในใจว่า กลับไปแล้วจะเรียนภาษารัสเซีย ไม่อย่างนั้นคนอื่นพูดอะไรก็ไม่รู้เรื่องเลย