แฟนตาซีตะวันตก: ค่าสถานะของนายต่ำกว่าฉัน นายเชื่อไหมล่ะ?

ตอนที่ 2 ในนามแห่งมอร์ด ไคเซอร์ ขอนำความรักและหมัดเหล็กมาสู่โลกทั้งใบ!

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น มอร์ดยังไม่ทันได้ดีใจ

ความเย็นเยียบที่พุ่งขึ้นสู่กลางกระหม่อมพลันแล่นจากกระดูกสันหลังขึ้นมา ราวกับมีแท่งน้ำแข็งแหลมคมแทงทะลุลงไปถึงส่วนลึกของดวงวิญญาณ!

จากนั้น หมอกดำหนาทึบก็ทะลักออกจากร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง เพียงชั่วพริบตาก็เติมเต็มรถม้าทั้งคันจนแน่นขนัด!

มอร์ดเบิกตากว้าง แต่กลับพบว่ามองไม่เห็นอะไรเลย

แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเขา

เสียงนั้นคล้ายประตูเหล็กที่ขึ้นสนิมเขรอะถูกผลักเปิดออกอย่างฝืนกำลัง ทุกแรงสั่นสะเทือนแฝงกลิ่นอายผุพังจากกาลเวลานับพันปี พร้อมแรงกดดันประหนึ่งผู้ปกครองโลกทั้งใบ!

“ตายสองครา ฟื้นคืนสามหน!”

“ชะตาฟ้า! ผู้ครอบงำ! เล่ห์ลวง!”

“จงผ่าประตูแห่งความมืดออกมา—!”

“ก้าวเข้าสู่...เบ้าหลอมแห่งความทุกข์ทรมาน!!!”

เมื่อถ้อยคำสุดท้ายจางหาย มอร์ดก็รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งกำลังจับจ้องเขาอยู่

ความรู้สึกนั้นไม่ใช่การมองด้วยตาเนื้อ แต่เป็นเจตจำนงของตัวตนบางอย่างที่บดขยี้ดวงวิญญาณของเขาโดยตรง!

ในโลกจิตใจอันพร่าเลือนของเขา เงาร่างยักษ์แห่งเหล็กกำลังก้าวออกมาจากหมอก!

จิตวิญญาณเกราะเหล็กอันมืดมิด!

หรือพูดอีกอย่างก็คือ มอร์เดคายเซอร์!

เขาใช้มือเหล็กทั้งสองข้างที่เปรอะเปื้อนเลือดของสรรพชีวิตนับไม่ถ้วน ปัดหมอกสีเทาที่บดบังระหว่างทั้งสองออกไปในคราวเดียว!

หมอกใต้ฝ่ามือของเขาราวกับสิ่งมีชีวิตที่แตกตื่น พากันหนีเตลิดไปทั้งสองข้าง!

จากนั้นเขาก็ก้าวยาว ๆ มาหยุดตรงหน้ามอร์ด แล้วก้มมองลงมาจากเบื้องบน

“ข้าขอมอบ...ความเป็นนิรันดร์ให้แก!”

มือเหล็กยกขึ้นโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย นิ้วชี้แตะลงกลางหว่างคิ้วของมอร์ด

ชั่วขณะถัดมา ร่างของเขากลายเป็นหมอกหนาทึบสีดำยิ่งกว่ารัตติกาล แล้วพุ่งทะลวงเข้าไปในอกของมอร์ด!

รูม่านตาของมอร์ดหดวูบ

ตัวเขาในโลกจิตใจและตัวเขาที่คุกเข่าอยู่ในโลกความจริง เริ่มประสานเป็นหนึ่งเดียว!

เขารู้สึกว่าร่างกำลังถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ จากภายใน กระดูกทุกท่อนและเนื้อหนังทุกส่วนต่างส่งเสียงคร่ำครวญ

ร่างมนุษย์อ่อนแอที่แตกสลายได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ถูกแทนที่ด้วยเหล็กกล้าเย็นเยียบและแข็งแกร่ง ท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัส

ร่างเลือดเนื้อเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเหล็กกล้า!

“เลือดเนื้อพันธนาการสรรพชีวิต...เหล็กกล้าประทานอิสรภาพ!”

เมื่อเสียงกระซิบนี้ตอกตะปูดอกสุดท้ายลงในห้วงความคิด

มอร์ดกับมอร์เดคายเซอร์ก็เริ่มหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว!

จากนั้น ร่างยักษ์แห่งเหล็กก็ปรากฏขึ้นภายในรถม้า!

เกราะทั่วร่างดำสนิทราวกับสุสาน ไม่มีชีวิตชีวาแม้แต่น้อย!

ทันใดนั้น เปลวไฟสีเขียวเรืองรองก็ลุกวาบขึ้นในเบ้าตากลวงโบ๋ทั้งสองข้าง!

“ทุกชีวิต—”

“จักต้องศิโรราบต่อราชาแห่งชีวิตและความตาย!!!”

【เทมเพลตผสานเข้ากับผู้ถือครองเรียบร้อยแล้ว!】

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบสิ้นสุดลง มอร์ดก็เบิกตาขึ้นฉับพลัน

เปลวไฟสีเขียวเรืองรองสองดวงลุกโชนระเบิดออกมา ราวกับเตาหลอมสองเตาที่ถูกอัดพลังจนถึงขีดสุดถูกจุดขึ้นพร้อมกัน!

พลังอันดุดันระเบิดออกจากร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง!

ตูม!!!

รถม้าที่กำลังแล่นเต็มความเร็วระเบิดกระจุย!

แผ่นไม้ ตะปูเหล็ก และเบาะกำมะหยี่ถูกฉีกกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อยกลางแรงระเบิด

สารถีคลุ้มคลั่งคนนั้นยังไม่ทันได้หันกลับมามองว่าเกิดอะไรขึ้น ตัวรถก็แยกขาดออกจากที่นั่งใต้ตัวเขาอย่างสิ้นเชิง

ม้าตกใจสุดขีด ลากซากรถครึ่งคันพุ่งไปตามถนนอย่างบ้าคลั่ง เสียงกรีดร้องของสารถีค่อย ๆ ห่างออกไปในป่าทึบ

แต่ปัญหาที่แท้จริงอยู่ที่ตัวมอร์ดเอง

รถม้าระเบิด ก็เท่ากับว่าเขาถูกเหวี่ยงออกจากรถที่กำลังแล่นด้วยความเร็วสูงโดยตรง!

ทว่ามอร์ดในตอนนี้ไม่ใช่มอร์ดคนเดิมอีกต่อไปแล้ว!

ในชั่วขณะที่ร่างกำลังพุ่งกระแทกพื้น มือเหล็กทั้งสองข้างก็จิกลงบนพื้นถนนอย่างแรง

นิ้วทั้งสิบแทรกลงไปในเศษหินกับดินตรง ๆ ราวกับคันไถ

ชั่วพริบตา ประกายไฟก็แตกกระจาย เสียงโลหะเสียดสีกรีดร้องบาดหูจนฉีกความเงียบของราตรี!

ร่องลึกสายหนึ่งเริ่มจากจุดที่เขาตกลงพื้น แล้วลากยาวไปตามถนนด้านหลัง!

สามเมตร ห้าเมตร สิบเมตร...จนกระทั่งร่างเหล็กของเขาถูกบังคับให้หยุดลงกลางถนนเก่าอย่างฝืนกำลัง!

มอร์ดนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นจากร่องที่ตัวเองขุดไว้โดยไม่เร่งรีบ

เขาก้มลงมองฝ่ามือเกราะเหล็กของตน ซึ่งกำลังเปล่งแสงสีเขียวเรืองรอง

“ข้ารู้สึก...เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง!”

นิ้วทั้งห้าค่อย ๆ กำเข้าหากัน แล้วคลายออกช้า ๆ

“แต่ข้ายังชอบรูปลักษณ์ที่มีเลือดเนื้ออยู่มากกว่า”

หมอกดำแบบเดียวกันโอบล้อมมอร์ด ร่างของจิตวิญญาณเกราะเหล็กอันมืดมิดหายไป และมอร์ดก็ปรากฏตัวขึ้นแทน

ตอนนี้เขาผสานเข้ากับเทมเพลตของมอร์เดคายเซอร์แล้ว จะไม่ใช่ปลาเนื้ออ่อนบนเขียงอีกต่อไป!

น่าเสียดายที่ตอนนี้มอร์ดยังไม่มีพลังพอจะกวาดล้างทุกสิ่งได้

อย่างไรเสีย เทมเพลตก็เป็นเพียงเทมเพลต ระบบมอบพื้นฐานของมอร์เดคายเซอร์ให้เขาเท่านั้น ไม่ใช่ร่างสมบูรณ์!

“ระบบ เปิดหน้าต่างค่าสถานะ” มอร์ดพึมพำในใจ

จากนั้นหน้าต่างสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ผู้ถือครอง: มอร์ด

ฮีโร่: 【จิตวิญญาณเกราะเหล็กอันมืดมิด】

ระดับ: 1

ค่าประสบการณ์: 0/500

พลังชีวิต: 56/56

พลังโจมตี: 14

ค่าสติ: 100/100 (ค่าสติของคนทั่วไปคือ 100 หากค่าสติทะลุขีดจำกัดต่ำสุด จะปลุกนิสัยประหลาดให้ตื่นขึ้น)

สกิล: 【เพลงเสกวิญญาณเข้ม】

ความต้านทาน: ต้านทานสตัน ต้านทานการกัดกร่อน ต้านทานเลือดออก ต้านทานโรค!

คุณสมบัติพิเศษ: 【เก็บเกี่ยววิญญาณ I】 (ไม่มีวันตื่นตระหนก เพิ่มพลังชีวิตสูงสุดและขีดจำกัดพลังชีวิต!), 【ราชาแห่งชีวิตและความตาย】 (ยังไม่เปิดใช้งาน)

งานอดิเรก: 【ชอบความวาบหวาม (ค่าสติฟื้นฟูเป็นสองเท่าขณะเสพความวาบหวาม)】, 【กระหายเลือด (ค่าสติฟื้นฟูเร็วขึ้นระหว่างต่อสู้)】 (วิธีฟื้นฟูค่าสติ)

นิสัยประหลาด: ไม่มี (บัฟและดีบัฟที่เกิดขึ้นเมื่อค่าสติต่ำเกินไป)

คำประเมิน: ซูเปอร์แมนยามอารมณ์ดี ยามอารมณ์ไม่ดีก็ยิ่งเป็นซูเปอร์แมน! สรุปคือทั้งหื่นทั้งโหด!

ในเวลานี้ ค่าสถานะของมอร์ดเรียกได้ว่าแข็งแกร่งสุด ๆ!

“พูดถึงแล้ว ก่อนข้ามมิติมาข้ายังคอสเพลย์เป็นมอร์เดคายเซอร์อยู่เลย ตอนนี้ได้พลังของเขามาอีก ช่างมีวาสนาต่อกันจริง ๆ” มอร์ดมองหน้าต่างค่าสถานะพลางกล่าว

เล่นมอร์เดคายเซอร์มามากกว่าสี่พันเกม ทำให้เขาเรียกได้ว่าเป็นผู้สืบทอดพลังแห่งมอร์เดคายเซอร์ใน LOL เลยทีเดียว

ตอนนี้ระบบปลดล็อกฟังก์ชันมาเพียงสองอย่าง คือหน้าต่างค่าสถานะกับสกิล

นอกจากสกิลเริ่มต้นของมอร์เดคายเซอร์ 【เพลงเสกวิญญาณเข้ม】 แล้ว เมื่ออยู่ระดับหนึ่งเขายังเลือกอัปสกิลได้อีกหนึ่งอย่าง!

【เพลงเสกวิญญาณเข้ม +】

【ค้อนพิฆาต +】

【กายอมตะ +】

【กระชากดวงวิญญาณ +】

【ทางตันแห่งสังสารวัฏ】

ตอนนี้มอร์ดอยู่แค่ระดับหนึ่ง จึงยังอัปท่าไม้ตายโกง ๆ อย่างห้องมืดของมอร์เดคายเซอร์ไม่ได้ ทำได้เพียงเลือกหนึ่งในสี่สกิลอื่นเท่านั้น

ในฐานะผู้เล่นมอร์เดคายเซอร์ตัวยง แน่นอนว่าระดับหนึ่งต้องอัป Q!

ส่วนสกิล Q ของมอร์เดคายเซอร์ในระบบก็โกงไม่เบา!

【ค้อนพิฆาต】

คูลดาวน์: 9 วินาที

ผลลัพธ์: เหวี่ยงค้อนฟาดไปข้างหน้า สร้างความเสียหายเวทเป็นวงกว้าง; หากโจมตีศัตรูเป้าหมายเดี่ยว จะสร้างความเสียหายสามเท่า!

《ไม่มีลูกเล่น》

《ทุกคน ค่าสถานะของมอร์เดคายเซอร์ไม่ได้สูงจริง ๆ นะ ถ้า Q ของข้าพลาดขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ?》

เพิ่มตัวเลขความเสียหายอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีลูกเล่นแม้แต่น้อย มีแต่ตัวเลขล้วน ๆ!

ยิ่งเมื่อใช้คู่กับสกิลติดตัวอย่าง 【เพลงเสกวิญญาณเข้ม】

【เพลงเสกวิญญาณเข้ม】

ผลลัพธ์: สกิลติดตัว เมื่อโจมตีปกติครบสามครั้ง จะสร้างวงแหวนยมโลกขึ้นรอบตัว สร้างความเสียหายเท่ากับพลังโจมตี 30% + พลังชีวิตสูงสุด 1% และเมื่อเปิดใช้งาน การโจมตีปกติจะสร้างความเสียหายเพิ่มอีก 40%! ผลจะหายไปเมื่อพ้นจากการต่อสู้

โจมตีปกติสลับจังหวะกับการโจมตีปกติ คอมโบโจมตีห้าครั้ง! (เลียริมฝีปาก)

ตอนนี้เขากลายเป็นผู้สืบทอดพลังแห่งมอร์เดคายเซอร์ที่สมบูรณ์แบบแล้ว!

หลังจากมอร์ดเลือกสกิลเสร็จ สิ่งที่เขาควรคิดต่อไปก็คือจะเดินทางต่อไปอย่างไร

และในตอนนั้นเอง จู่ ๆ กระดาษเหลืองเก่าแผ่นหนึ่งก็ลอยลงมาจากฟ้า มาหยุดตรงหน้ามอร์ด

นี่คือจดหมายจากครอบครัวที่มอร์ดหลบเลี่ยงไม่ทันตอนอยู่บนรถม้า!

จดหมายฉบับนั้นกลับมาอยู่ในมือมอร์ดอีกครั้ง!

แต่คราวนี้มอร์ดไม่กลัวอีกแล้ว

ตอนนี้มอร์ดไม่สนแล้วว่าบนนั้นจะมีคำสาปหรือไม่ เขาพับจดหมายให้เรียบร้อยแล้วยัดใส่กระเป๋า

“ลอร์ดเก่าแห่งแฮมเลต?”

“พ่อผู้ให้กำเนิดที่หางานมาให้เองสินะ”

“ข้าต้องเลี้ยงดูเขาเองด้วย!”

มอร์ดกล่าวพลางหัวเราะเย็นชา

“ต่อไปในโลกนี้ ข้าจะใช้ชื่อมอร์ด · ไคเซอร์!”

“ข้าจะใช้ชื่อมอร์ด · ไคเซอร์ นำพาความรักและหมัดเหล็กมาสู่โลก!”

เขาก้าวออกเดินไปตามรอยเกือกม้ารกยุ่งบนถนนเก่าที่ยังไม่ถูกลมพัดเลือน มุ่งหน้าสู่ปลายฟากฟ้ายามอาทิตย์อัสดง

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป