เฮ้อซวยหลินไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซค์เข้าไปในมหาวิทยาลัย แต่จอดไว้ที่ลานจอดรถหน้าประตูมหาวิทยาลัย
หลังลงจากรถ ทั้งสองก็เดินเรียงกันเข้าไปในมหาวิทยาลัย
【ที่รัก ไปจับมือพระเอก แล้วเดินไปด้วยกัน】คิวคิวส่งภารกิจแบบเรียลไทม์
“ตอนนี้เลยเหรอ ที่นี่เนี่ยนะ?”
เหวินถิงเซี่ยกวาดตามองไปรอบ ๆ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเร่งด่วนก่อนเข้าเรียน บนถนนสายนี้มีคนเดินขวักไขว่ ทั้งนักศึกษาที่เร่งรีบและอาจารย์อีกไม่น้อย “เวลานี้ไม่ค่อยเหมาะหรือเปล่า เปลี่ยนเป็นหลังเลิกเรียนดีไหม?”
【เหมาะสิ เหมาะที่สุดแล้ว แกเป็นสาวหมกมุ่นเรื่องรัก เป็นแฟนสาวจอมอวดดี ผิวเผิน และติดหนึบของพระเอก ในมหาวิทยาลัยมีนักศึกษาหญิงที่หมายตาพระเอกอยู่ตั้งมากมาย ตอนนี้แหละเป็นโอกาสดีที่แกจะหึงหวงและประกาศความเป็นเจ้าของ ตรงกับคาแรกเตอร์ของแกสุด ๆ นี่เป็นภารกิจจำกัดเวลา ถ้าพ้นช่วงนี้ไปก็ถือว่ายกเลิกโดยอัตโนมัติ】
“โอ้โห ถ้าไม่ได้แกเตือน คาแรกเตอร์นี้คงจำยากจริง ๆ”
เธอไม่เคยคิดอยากได้สิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเอง ไม่เคยแม้แต่จะรักใคร แล้วจะเป็นสาวหมกมุ่นเรื่องรักได้ยังไงกัน
เอาเถอะ คาแรกเตอร์ ภารกิจ
เธอต้องทำ
เหวินถิงเซี่ยเร่งฝีเท้าไปสองสามก้าวจนมาอยู่ข้างเฮ้อซวยหลิน แล้วเดินเคียงข้างกัน
สู้ ๆ เธอทำได้! หลังจากให้กำลังใจตัวเองซ้ำ ๆ เหวินถิงเซี่ยก็ขยับเข้าใกล้เฮ้อซวยหลิน สอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปในฝ่ามือใหญ่ที่มีข้อนิ้วชัดเจนของเขา