ช่วงบ่ายเหวินถิงเซี่ยมีเรียนไม่กี่คาบ เธอเลยแวะซื้อผักใกล้ ๆ แล้วรีบกลับบ้านตั้งแต่เนิ่น ๆ
“เพนกวินน้อย ตาซ้ายฉันกระตุกไม่หยุดเลย ใช้ระบบของนายช่วยเช็กหน่อยสิว่าตาซ้ายกระตุกนี่หมายถึงโชคลาภหรือเคราะห์ร้าย” เหวินถิงเซี่ยหั่นผักอยู่ในครัวพลางหยอกล้อคิวคิวไปด้วย
【เฮ้ นี่เห็นฉันเป็นกระเป๋าใบเล็ก ๆ ในโลกของพวกเธอหรือไง】คิวคิวนอนเอกเขนกอย่างเกียจคร้าน【เขาว่ากันว่าตาซ้ายกระตุกจะมีโชคดี บางทีเรื่องดี ๆ อาจกำลังจะมาถึงเธอก็ได้…】
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกะทันหัน ขัดจังหวะการวิเคราะห์เรื่อยเปื่อยของคิวคิว
มือของเหวินถิงเซี่ยเปื้อนน้ำผักเลอะเทอะ เธอจึงยังไม่ได้รับสาย เพียงยืดคอมองโทรศัพท์แวบหนึ่ง ชื่อที่แสดงบนหน้าจอคือเสิ่นเยี่ยนซวย
【คุณชายเชิ่นโผล่มาบ่อยไปหน่อยแล้วนะ ทั้งที่รู้ว่าเธอมีแฟน ยังติดต่อมาถี่ขนาดนี้ หรือว่าเขาอยากเป็นมือที่สามจริง ๆ】
【สาวซ่า จะลองเลี้ยงตัวสำรองไว้สักคนไหม พอทำภารกิจเสร็จแล้วค่อยพิจารณาเขาก็ได้ เป็นท่านประธานสายพ่อด้วยนะ ลองสัมผัสความรักอันร้อนแรงของคนวัยกลางคนก็น่าสนใจ แถมเขายังซิง…】
“เป็นไปไม่ได้ เขาเป็นพี่ชายของเสิ่นหลิงเหยา” เหวินถิงเซี่ยปฏิเสธทันควัน
พอทำภารกิจเสร็จ เธอก็แค่อยากอยู่ให้ห่างจากเสิ่นหลิงเหยา
เธอเดินทางของเธอ ฉันเดินทางของฉัน ต่างคนต่างอยู่ให้เป็นสุข