“เขาชวนเธอไปทำโปรเจกต์ของเครือเสิ่นกรุ๊ปเหรอ?”
เฮ้อซวยหลินถามด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย มือถือมีดทำครัวพลางทำงานที่เหวินถิงเซี่ยเพิ่งทำค้างไว้ต่อ นั่นก็คือหั่นผัก
【โอ๊ย~ น้ำเสียงเปรี้ยวจี๊ดแบบนี้ แค่ทะลุผ่านเปลือกสมองของนาย ฉันก็ได้กลิ่นแล้ว ยังทำเป็นใจเย็นอีกนะ เกือบจะเป็นสามีตัวน้อยขี้อ้อนอยู่แล้ว】
“อืม ชวนแล้ว” เหวินถิงเซี่ยตอบ
“แล้วเธอจะไปไหม?” ในที่สุดเฮ้อซวยหลินก็อดใจไม่ไหว วางมีดทำครัวลงแล้วหันมองหญิงสาวข้างกาย
【โห ๆ ๆ~ พระเอกใจสลายแล้วมั้ง ดูท่าน่าสงสารน่าเอ็นดูแบบนี้สิ สาวซ่า รีบพุ่งเข้าไปจับเขากดลงบนเตา แล้วจัดหนักสักยกเลย】
เหวินถิงเซี่ยมีเหงื่อเม็ดหนึ่งไหลลงมาตามหน้าผาก “...เบบี๋ห่าน เธออ่านนิยายรักให้น้อยลงหน่อยได้ไหม? เธออินจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วนะ”
“คิดว่าฉันจะไปไหมล่ะ?” เหวินถิงเซี่ยถามกลับพร้อมรอยยิ้ม
“อย่าไปนะ!” เฮ้อซวยหลินจับไหล่ทั้งสองข้างของเหวินถิงเซี่ย แรงมือค่อนข้างหนัก สายตาร้อนแรง ราวกับมีความรู้สึกบางอย่าง—ยึดติดจนเกินไป และมีแรงกระตุ้นอยากกลืนกินอีกฝ่าย
เหวินถิงเซี่ยกะพริบตา คงตาฝาดไปล่ะมั้ง
พี่หลินของเธอแม้จะพูดน้อยไปหน่อย แต่ปฏิบัติต่อคนอื่นสุภาพและมีมารยาทเสมอ ยิ่งกับเธอแล้วยิ่งอ่อนโยนอบอุ่น ไม่มีทางยึดติดจนเกินไปหรอก
“แน่นอนว่าไม่ไป ฉันไม่ได้เก่งกาจขนาดนั้นสักหน่อย” เหวินถิงเซี่ยพูดตรง ๆ
เฮ้อซวยหลินเหมือนจะถอนหายใจโล่งอก แรงมือเบาลงไม่น้อย ก่อนก้มลงจูบริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อของหญิงสาวเบา ๆ “เบบี๋ ตอนนี้เธอยังเด็ก เพิ่งขึ้นปีหนึ่งเอง โอกาสยังมีอีกเยอะ ไม่ต้องรีบร้อนเกินไป”