แม้จะอยู่ห่างกันพอสมควร เฮ้อซวยหลินก็จับจ้องร่างระหงงดงามที่ยืนอยู่หน้าสถานีตำรวจได้ทันที เขาไม่แม้แต่จะเหลือบมองทางอื่น รีบตรงดิ่งไปหาแฟนสาว
【สาวซ่า ๆ พระเอกเลือกเธอแบบไม่ลังเลเลยนะ เขามองไม่เห็นนางเอกที่ยืนอยู่ข้างเธอหรือไง? ไม่แม้แต่จะปรายตามองสักแวบ】
คิวคิวที่เมื่อครู่ยังลุ้นจนแทบกลั้นหายใจ ตอนนี้ดีใจจนยิ้มกว้างเหมือนได้กินน้ำผึ้ง 【ดีมาก ๆ ความประพฤติแบบแฟนหนุ่มของพระเอกนี่ให้คะแนนเต็มได้เลย】
ไม่มีอะไรทำให้มีความสุขไปกว่าการได้เห็นคู่ที่ตัวเองเชียร์ลงเอยกัน
ถ้ามีก็คงเป็นการที่พวกเขามีลูกกันทันทีนั่นแหละ
คนที่ลุ้นไม่ต่างจากคิวคิวคือเสิ่นหลิงเหยา
เธอไม่เคยคิดเลยว่าเฮ้อซวยหลินจะมาที่นี่พร้อมกับพี่ชาย
เขาได้ยินว่าเธอถูกรังแกหน้ามหาวิทยาลัยชิงต้า เลยเป็นห่วงเธอ ถึงได้ตั้งใจมากับพี่ชายเพื่อมาหาใช่ไหม?
นี่แปลว่าเขาก็แคร์เธออยู่บ้างหรือเปล่า?
หัวใจที่เงียบงันเหมือนตายไปแล้วเริ่มมีเค้าลางว่าจะฟื้นคืน บางทีเธอกับพี่หลินอาจยังมีโอกาส
ดวงตาแดงเรื่อเต็มไปด้วยความคาดหวัง จับจ้องเฮ้อซวยหลินไม่วางตา ขอเพียงเขายอมเดินมาหาเธอ เธอก็จะให้อภัยที่ครั้งก่อนเขาปฏิเสธคำสารภาพรักของเธออย่างไร้มารยาท