ยามเย็น เผยจิงหวยโทรมาชวนเฮ้อซวยหลินไปแช่น้ำพุร้อนแถบชานเมืองด้วยกันในช่วงสุดสัปดาห์
“อากาศเริ่มหนาวขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ไม่แน่อาจมีหิมะตกด้วย อากาศแบบนี้เหมาะกับการแช่น้ำพุร้อนที่สุด จะได้ทำตัวให้อุ่น ๆ” เผยจิงหวยพูด
ทำตัวให้อุ่นงั้นเหรอ?
เฮ้อซวยหลินนึกถึงแฟนสาวที่เพิ่งหายป่วย บางทีเธออาจจะชอบก็ได้
“ขอคิดดูก่อน แล้วค่อยตอบนายทีหลัง” เฮ้อซวยหลินไม่ได้รับปากไปก่อน เขาไม่แน่ใจว่าเหวินถิงเซี่ยคิดยังไง
เผยจิงหวยชอบความครึกครื้น ทุกครั้งที่ออกไปเที่ยวก็มักชวนเพื่อนสนิทไปกันเป็นกลุ่ม เขาไม่แน่ใจว่าเหวินถิงเซี่ยอยากเจอเพื่อน ๆ ในกลุ่มของพวกเขาหรือเปล่า
“จะคิดอะไรอีกล่ะ ฉันถามมาแล้ว สุดสัปดาห์นายว่าง” เผยจิงหวยรู้สึกว่าตั้งแต่เพื่อนที่โตมาด้วยกันมีแฟน ก็ชวนออกไปเที่ยวได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ
แม้แต่ชวนไปกินข้าวหรือไปสังสรรค์กันก็ยังไม่ง่ายเหมือนก่อน
เผยจิงหวยกำลังคิดอยู่ ก็ได้ยินเพื่อนสนิทพูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า “ฉันต้องถามแฟนก่อน”
รุ่นน้องคนนั้นนี่พูดถึงปุ๊บก็โผล่มาปั๊บจริง ๆ
“จะถามเธอทำไม นายเป็นถึงลูกชายมหาเศรษฐีแห่งวงการเมืองหลวง อยู่ ๆ กลายเป็นคนกลัวเมียตั้งแต่เมื่อไหร่?” เผยจิงหวยลูบจมูก สีหน้าเหมือนดูแคลนนิด ๆ แต่ก็แอบอิจฉาหน่อย ๆ
แม้แต่ต้นไม้เหล็กอย่างเฮ้อซวยหลินยังออกดอกแล้ว ส่วนเขากลับยังไม่เจอหญิงในดวงใจเสียที
ไม่รู้ว่าคำไหนทำให้เฮ้อซวยหลินพอใจ ผู้ชายที่พูดเสียงเย็นชามาตลอดกลับพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนขึ้น แถมยังฟังดูภูมิใจนิด ๆ “ให้เธอคุมก็ดีออก”