กลิ่นไหม้ในอุโมงค์ยังไม่จางหายไปจนหมด
กลิ่นฉุนของเนื้อสัตว์ที่ไหม้เกรียมลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ
เมื่อเหยียบลงบนเถ้าถ่านสีดำ ก็เกิดเสียงกรอบแกรบเบา ๆ
ฝุ่นฟุ้งขึ้นมา ทำให้ระคายคอจนแน่นเกร็ง
ซูเฉินเดินนำอยู่ด้านหน้า
เขาเหยียบแผ่นอิฐหินที่นูนขึ้นมา มือทั้งสองข้างเกาะชั้นทรายบนเพดานอุโมงค์ไว้
กล้ามเนื้อแขนเกร็งขึ้นเล็กน้อย
“ครืน”
ทรายเหลืองหนักหลายร้อยชั่งปนกับเศษหินผุกร่อน ถูกเขาใช้มือเปล่าดันเปิดออกอย่างแรง
ช่องโหว่กว้างสองเมตรปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ
แสงแดดแสบตาสาดลงมาในอุโมงค์โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
ดวงอาทิตย์ยามเที่ยงราวกับลูกไฟสีขาว ลอยนิ่งอยู่เหนือทะเลทรายทากลามากัน
แสงจ้าจนแทบลืมตาไม่ขึ้น
หลีชู่ใช้มือไม้ทั้งสี่ปีนตามออกมา
ทันทีที่มือทั้งสองแตะพื้นดิน เขาก็ร้อนจนสูดปาก ก่อนรีบชักมือกลับมาแนบอก
ทรายร้อนเหมือนกระทะเหล็กที่เผาจนแดง
ลมร้อนพัดพาเม็ดทรายหยาบเสียดสีแก้ม ราวกับมีคนเอากระดาษทรายมาถูหน้า
กลิ่นศพอับชื้นเย็นยะเยือกจากใต้ดินถูกคลื่นความร้อนแห้งแล้งพัดหายไปในพริบตา
อู๋เสียปัดเถ้าถ่านสีดำออกจากชุดกันลมเดินป่า
เขาก้มหลังคลานออกจากหลุมทราย มือทั้งสองยันเข่า แล้วไออย่างรุนแรงหลายครั้ง
ก่อนจะถ่มน้ำลายสีดำอมเหลืองปนทรายออกมาคำหนึ่ง
อู๋เสียหรี่ตา ใช้หลังมือบังหน้าผาก พยายามปรับสายตาให้ชินกับแสงจ้าด้านนอก
บริเวณที่หลบลม ห่างจากหลุมทรายออกไปห้าสิบเมตร
มีรถออฟโรดเมอร์เซเดส-เบนซ์ จีคลาสสีดำจอดอยู่ห้าคัน
ตัวรถมีฝุ่นสีเหลืองหนาเตอะจับอยู่ชั้นหนึ่ง
ท่อไอเสียพ่นควันขาว เครื่องยนต์เดินเบาส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำหนักแน่น
อากาศเหนือฝากระโปรงบิดเบี้ยวจากความร้อน
ลูกน้องตระกูลเซี่ยหลายคนในชุดสูทสีดำยืนอยู่ข้างประตูรถ
ซับในสูทชุ่มเหงื่อไปหมด
ในมือพวกเขาถือถังเก็บความเย็นขนาดใหญ่กับกล่องปฐมพยาบาลที่มีเครื่องหมายกาชาด
