เขาไม่หยุดเดิน เพียงเปลี่ยนทิศมุ่งไปทางขวาของห้องใต้ดิน แล้วดึงม่านผ้าสีดำผืนหนึ่งบนผนังออก ด้านหลังกลับเป็นศูนย์บัญชาการโดรนขนาดเล็ก
จอภาพหลายจอกะพริบแสดงภาพถ่ายทางอากาศสด ๆ ของพื้นที่โดยรอบ ใต้จอมีหีบแข็งสีดำหลายใบวางอยู่
“ของพวกนี้เป็นสินค้าหลักที่ใช้แลกเปลี่ยนกันทั่วโลกในตอนนี้”
ลู่เจ๋อเปิดหีบใบหนึ่ง ข้างในมีโดรนหลายใบพัดสีดำที่มีเหลี่ยมมุมชัดเจนวางนิ่งอยู่
“อุปกรณ์ลาดตระเวนระดับอุตสาหกรรม ทนต่อการรบกวนและการตัดสัญญาณ”
“ติดตั้งอุปกรณ์ตรวจจับความละเอียดสูง ใช้สำรวจจากที่สูง เฝ้าติดตามสภาพแวดล้อม และชี้เป้าหมาย”
เขาปิดฝาหีบ ก่อนใช้เท้าเขี่ยหีบเหล็กใบที่หนักกว่าอยู่ข้าง ๆ เบา ๆ
“นี่คืออากาศยานโจมตี”
“บรรทุกหัวระเบิดแรงสูง ความเร็วสูงมาก ควบคุมจากระยะไกลได้”
“หีบข้าง ๆ นั่นเป็นโดรนพลีชีพ พอล็อกเป้าหมายได้ก็จะดิ่งลงไปจุดระเบิดเอง ไม่ต้องมีคนควบคุม โจมตีเสร็จก็หนีทันที”
เขาเปิดม่านผ้าแล้วเดินไปกลางห้อง
ก้มลงเปิดฝากล่องไม้สีเขียวเข้มขึ้นมุมหนึ่ง
ในโฟมกันกระแทกมีช่องใส่กล่องกระสุนเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ เขาเคาะขอบกล่องเบา ๆ ด้วยข้อนิ้วแล้วกล่าวว่า
“พวกนี้เป็นกระสุนพื้นฐานสำหรับปืน”
จากนั้นก็เปิดกล่องไม้อีกหลายใบทีละใบ พร้อมแนะนำให้หลี่อิงฟัง
“กระสุนสลายฝูงชน ใช้แยกกลุ่มคนที่กำลังวุ่นวายและผลักดันเป้าหมายที่เข้ามาปิดล้อมให้ถอยไป”
“กระสุนแสงจ้าแรงสั่นสะเทือน ปล่อยแสงสว่างจ้าและเสียงระเบิดดังสนั่นในพริบตา ทำให้ตาบอดและมึนงง แต่ไม่ถึงตาย”
“กระสุนควัน ใช้ทำเครื่องหมายตำแหน่ง หรือปล่อยควันบดบังทัศนวิสัย เพื่ออำพรางการเคลื่อนย้ายและการฝ่าวงล้อม”
“วัตถุระเบิดขึ้นรูป ดัดให้แนบเข้ากับรูปทรงใดก็ได้ ใช้ทำลายกุญแจ พังประตู หรือระเบิดที่กำบังขนาดเล็กได้”
