เป็นแบบนี้เอง...
นาวากิที่กำมือที่บวมเป่งเหมือนกีบหมูไว้ก็เข้าใจ
ซินเก็ตสึไม่ได้เกลียดฉันเพราะฐานะของฉัน เขาแค่เป็นคนที่เกลียดทุกคนอยู่แล้วแบบนี้!
ไม่ได้! นิสัยแบบนี้ไม่มีทางมีเพื่อนได้!
ฉันต้องเปลี่ยนเขา ให้เขาเข้ากับหมู่บ้านให้ได้!
...
ฟูงากุขมวดคิ้วลึกลงไปอีก: "ที่นี่ไม่ใช่เขตตระกูล อย่าซน ซินเก็ตสึ!"
"ฉันจริงจังนะ"
ซินเก็ตสึกดอารมณ์ลง กลับมาสงบแล้วมองโอโรจิมารุ: "ฉันจะพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง และเป็นลูกศิษย์ของคุณ!"
"ลูกศิษย์...ซินเก็ตสึคุง นายเข้าใจความแตกต่างระหว่างนักเรียนกับลูกศิษย์ไหม?"
โอโรจิมารุรูม่านตาหด เล็กน้อย มีแสงจาง ๆ วาบผ่าน
อุจิวะที่ไม่มีจักระ ถ้ามีความสามารถจริง ๆ ก็คงน่าสนใจไม่น้อย!
"เรื่องแบบนั้น รอฉันเอาชนะฟูงากุได้ก่อนค่อยพูดกัน"
...
"ตามหลักการแล้วไม่ได้หรอก แต่..."
โอโรจิมารุหันไปทางฟูงากุ ยิ้มบาง ๆ: "ฟูงากุคุง ช่วยฉันทำการทดสอบหน่อยได้ไหม?"
ในฐานะศิษย์โดยตรงของโฮคาเงะรุ่นที่สาม และเป็นคนที่มีพรสวรรค์และความสามารถสูงสุด ผู้สมัครอันดับต้น ๆ ของโฮคาเงะรุ่นที่สี่...
โอโรจิมารุ คือหลักการของโคโนฮะ!
เผชิญหน้ากับโอโรจิมารุ ฟูงากุพูดคำปฏิเสธไม่ออก ได้แต่มองคนต้นเหตุอย่างโกรธจัด: "ซินเก็ตสึ! กลับไปจะเอายังไงก็ได้ ต้องที่นี่เลยหรอ!"
นายไม่กลัวอาย ฉันยังกลัวว่านายจะน่าอายเลย!
คิดว่าฉันยอมให้นายเสมอต้นเสมอปลาย แล้วนายจะเอามาวัดความสามารถกับฉันได้จริง ๆ หรอ!
...
"พี่ชาย...นาย..."
ซินเก็ตสึไม่พูด ถอดเสื้อคลุมส่งให้มิโคโตะ แล้วเดินไปหาฟูงากุทีละก้าว
เสื้อแขนสั้นสีดำสนิทแนบเนื้อ เน้นให้เห็นกล้ามเนื้อทุกส่วนของวัยรุ่นชัดเจน
เส้นไหล่และคอเรียบหรูแข็งแรง เมื่องอแขน เส้นเลือดก็เห็นเด่นชัด เต็มไปด้วยพลังระเบิด
รูปร่างไม่สูงใหญ่ แต่ร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักจนเป็นเหล็กกล้า เห็นแล้วรู้ว่าแข็งแกร่ง
เหล่านักเรียนโรงเรียนนินจารู้สึกได้ทันที
เจ้าหมอนี่...
สไตล์ไม่เหมือนกับพวกเราเลย!
...
ด้วยระยะประชิดขนาดนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่ต้องให้หน่วยลับรายงานก็รู้เรื่องที่เกิดขึ้น
เขาไม่ได้เลือกที่จะขัดขวาง เขาอยากรู้ว่าพลังโดยกำเนิดที่ซินเก็ตสึพูดถึงนั้น จะแข็งแกร่งขนาดไหน
อุจิวะที่ไม่มีจักระ ช่างหายากจริง ๆ!
...
รับรู้ถึงความตั้งใจของซินเก็ตสึ สีหน้าของฟูงากุก็เปลี่ยนไป
เขาแกะเข็มขัดถุงเครื่องมือ คว้าคุนาอิออกมา: "งั้นมาสิ เมื่อคุนาอิของฉันจ่อที่คอนาย การต่อสู้ก็จบ"
ประมาณ...สิบวินาทีก็พอ
...
ตระกูลฮิวงะสายหลักมีสิทธิ์เข้าร่วมสอบจูนินโดยตรงหลังได้รับการศึกษาจากตระกูล และสิทธิพิเศษนี้ อุจิวะทุกคนที่เปิดดวงตามี!
ฟูงากุอายุ 13 ปี ก็ได้ตำแหน่งจูนินมาแล้ว และทางตระกูลประเมินว่าไม่กี่ปีข้างหน้ามีสิทธิ์เลื่อนเป็นโจนิน!
สีแดงเข้มปรากฏขึ้น มากาทามะสองตัวหมุนวน
เครื่องหมายของอุจิวะ ชาริงกัน!
...
ซินเก็ตสึหยุดเดิน เงยหน้าขึ้น มุมปากยกยิ้มเย็นชา: "งั้นมาตรฐานของฉัน ก็คือกระดูกของนายต้องหัก!"
...
สองมากาทามะหรือ... พลังดวงตาค่อนข้างแข็งแกร่ง น่าจะใกล้สามมากาทามะแล้ว
สมกับเป็นลูกชายหัวหน้าตระกูล ถึงแม้ในตระกูลอุจิวะ ก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะได้
โอโรจิมารุจ้องมองนิ่ง ๆ ถ้าฟูงากุเผลอแรงเกินไป เขาจะได้เตรียมเข้าไปห้ามได้ทัน
เพราะเป็นการทดสอบที่เขาเป็นคนจัด ก็ต้องรับประกันให้การต่อสู้ครั้งนี้ไม่มีเรื่องไม่คาดฝัน
...
ไม่ได้เห็นความขัดแย้งระหว่างเซนจูกับอุจิวะ... แต่ได้เห็นการกลั่นแกล้งในตระกูลอุจิวะก็สนุกดีเหมือนกัน
ลูกหลานตระกูลนินจาและผู้ปกครองที่พามาคิดแบบนั้น
---
ซินเก็ตสึยกมือทำเครื่องหมายประจันหน้า
ฟูงากุกำลังจะยกมือ...
ฟู่!!!
ลมแรงพัดกระโชกในสนามว่างเปล่า เส้นสีดำเส้นหนึ่งตัดผ่านสายตา!
เร็วมาก!!
ฟูงากุรีบหดมือถอยหลัง เตะข้างหนึ่งปาดผ่านแก้มเขาไป รอดมาได้อย่างหวุดหวิด แล้วจังหวะที่สองก็ตามมาทันที ปลายเท้าเหมือนใบมีดตัดผมดำข้างหูขาด
ปัง!
ฟูงากุถูกแรงผลักให้ถอยหลัง มองซินเก็ตสึด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ: "ความเร็วขนาดนี้...ไม่มีจักระช่วย มันเป็นไปได้ยังไง!"
ในฐานะหนึ่งในสามทักษะพื้นฐานของนินจา ไทจุตสึเป็นสิ่งที่สำคัญมาก
แบ่งคร่าว ๆ ได้สองประเภท: ประเภทที่ใช้จักระเป็นตัวช่วย ใช้ร่างกายล้วน ๆ ในการโจมตีทางกายภาพ และประเภทที่ผสานการใช้จักระเข้ากับเทคนิค
ประเภทแรกมีตัวอย่างที่ปรากฏเพียงชั่วคราวในยุคเซ็นโกคุคือ ฮาจิมอนทงโคอุ โนะ จิน ซึ่งเพราะมันอยู่ได้ไม่นาน ตอนนี้เลยไม่ถูกนับเป็นหมวดหมู่ด้วยซ้ำ
ประเภทที่สองที่เป็นตัวแทนของสำนักไทจุตสึก็คือ วิชาหมัดอ่อนของตระกูลฮิวงะ หลักการสำคัญคือการใช้ดวงตาสีขาวร่วมกับไทจุตสึ เพื่อปิดกั้นการไหลเวียนของจักระฝ่ายตรงข้าม
วิชาพลังประหลาดของตระกูลเซนจู มีแกนกลางอยู่ที่การควบคุมจักระของตัวเอง เพื่อไล่ล่าพลังทำลายล้างสูงสุด
ดูเผิน ๆ เหมือนพลังเหนือธรรมชาติ แต่จริง ๆ แล้วความต้องการในการควบคุมจักระอย่างละเอียดนั้นสูงกว่าวิชาหมัดอ่อนของฮิวงะด้วยซ้ำ
โดยรวมแล้ว ยกเว้นกรณีพิเศษ ไทจุตสึถูกมองว่าเป็นแค่การเปิดฉากหยั่งเชิง เท่านั้น ไม่สามารถตัดสินแพ้ชนะของการต่อสู้ได้ และไม่คู่ควรกับเวทีใหญ่
แต่ซินเก็ตสึ...
การโจมตีด้วยร่างกายล้วน ๆ แบบนี้ เรียกได้ว่าไม่ใช่ไทจุตสึด้วยซ้ำ เป็นชั้นต่ำที่สุดของชั้นต่ำ
คนที่ไม่มีจักระอย่างเขา ในทางทฤษฎีแล้ว ชาตินี้ไม่มีทางเป็นนินจาได้
ถึงแม้ครั้งนี้จะมาโรงเรียนนินจา ทางตระกูลก็คิดแค่ให้มาเป็นเพื่อนกับมิโคโตะ ไม่ได้หวังให้เขาเรียนรู้อะไร
...
คำพูดของฟูงากุยังไม่ทันจบ ใบหน้าของซินเก็ตสึก็ปรากฏตรงหน้าเขาแล้ว ใกล้จนเห็นเปลวเพลิงที่ลุกไหม้ในดวงตาสีดำสนิทของอีกฝ่าย
"ช่วงเตือนจบแล้ว อย่าแพ้ให้ดูแย่ล่ะ ฟูงากุ!"
หมัดทุบเข้าที่หน้าอกฟูงากุ ตามด้วยเข่า ศอก เตะขา ความเร็วเร็วจนเห็นเป็นเงา ราวกับมีสามหัวหกแขน!
ชาริงกันของฟูงากุแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง ตั้งรับอย่างยากลำบากภายใต้การโจมตีอันดุเดือดของซินเก็ตสึ
เมื่อคุนาอิชนกับหมัดเกิดเป็นเสียงโลหะกระทบกัน ฟูงากุทั้งตัวก็ชาไปหมด
อะไรกันเนี่ย!
ร่างกายคนเราจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้ได้ยังไง!!
...
ปัง!!
ซินเก็ตสึชกหมัดเข้าใต้คางฟูงากุ ส่งร่างเขากระเด็นขึ้นกลางอากาศ แสงอาทิตย์สาดเข้าตาฟูงากุ
แล้วแสงอาทิตย์ก็ถูกเงาร่างสีดำบดบัง
ร่างกายที่ยืดเหยียดอย่างเต็มที่ หมัดเฉือนอากาศจนฉีก
ฟูงากุกัดฟัน
"นายทำให้ฉันโกรธจริง ๆ นะ ซินเก็ตสึ!!"
ทิ้งคุนาอิที่มีรอยร้าวลง ฟูงากุสองมือประสานเป็นแฉกอย่างรวดเร็ว
ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายเด็กนี่...คงไม่บาดเจ็บหนักเกินไป ต้องสั่งสอนมันหน่อยแล้ว!
"คาตอน: ฮาวาเกคิว โนะ จุตสึ!!"
ลูกไฟร้อนแรงเส้นผ่านศูนย์กลางเกินห้าเมตรพุ่งชนร่างที่ร่วงลงมาจากฟ้า เผาความชื้นของอากาศในฤดูใบไม้ผลิให้แห้ง
ภาพนี้ทำให้นักเรียนทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นนินจุตสึด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคาตอนที่ส่งผลกระทบต่อสายตาแบบนี้
...
เกินไปแล้ว...
โอโรจิมารุจ้องจุดต่อสู้เขม็ง ทำแฉกเสร็จแล้ว กำลังจะผ่าลูกไฟใหญ่
ในวินาทีที่คมลมจะออก เขาเห็นบางอย่าง จึงหยุดการเคลื่อนไหว
สีหน้าประหลาดใจยิ่งขึ้น
...
"ชุ่ยฮั่ว (ชุบเหล็ก)"
ซินเก็ตสึพึมพำเบา ๆ เปลี่ยนหมัดเป็นฝ่ามือ ห้านิ้วชิดกันแทงตรงเข้าไปในลูกไฟใหญ่!
แคร่ก!!!
ท่ามกลางเสียงดังแหลม ลูกไฟถูกแยกเป็นสองซีก ระเบิดกลางอากาศ!
...
อะ...อะไรนะ!!!
ความตกใจในตาฟูงากุยังไม่ทันจาง
ปั่ก!!
ข้อมือทั้งสองที่ยกขึ้นโดยสัญชาตญาณถูกซินเก็ตสึจับไว้ ฟูงากุรู้สึกเหมือนถูกโซ่เหล็กพันรอบ ดึงออกไม่ได้
จบแล้ว...
ยังไม่จบ! ฉันยังมีวิชามายา!!
ฟูงากุตั้งสติได้ มากาทามะในเบ้าตาหมุน อยากใช้วิชามายาหยุดการเคลื่อนไหวของซินเก็ตสึ
"ช้าไปแล้ว"
ซินเก็ตสึดึงร่างฟูงากุเข้ามา ใช้เข่าถีบอย่างโหดเหี้ยมเข้าที่ท้อง กดเขาให้กระแทกพื้น!
ครืน!!!!
"แค่ก--"
ในหลุม ร่างของฟูงากุโค้งงอ ไอ้เลือดดำออกมา
...
จบการต่อสู้