“ระบบ คำนวณให้หน่อยได้ไหมว่าถ้าฉันหยั่งรู้พลังมิติ ต้องใช้แก่นคริสตัลเท่าไร?”
“โฮสต์ ใช้มิติของระบบก็พอแล้ว ทำไมยังต้องหยั่งรู้พลังมิติอีกล่ะ?”
“เธอโง่หรือไง! ลองคิดดูสิว่าผู้ใช้พลังมิติในช่วงหลังเก่งแค่ไหน มิติของฉันทำได้แค่เก็บของมาตลอด แบบนี้คนอื่นจะไม่สงสัยหรือไง?”
“โฮสต์มีพลังพิเศษตั้งเยอะอยู่แล้วนะ!” ถังหยวนถามอย่างสงสัย
เหยียนเจินเจินกลอกตาไปมา “นั่นสินะ! ช่างเถอะ ไว้ค่อยว่ากัน ฉันค่อย ๆ หยั่งรู้เองก็ได้!”
ถังหยวนถอนหายใจโล่งอก มันเป็นแค่ระบบพักผ่อนสบาย ๆ แต่กลับผูกมัดกับโฮสต์ที่มีความสามารถขนาดนี้ ก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ
“พลังพิเศษไร้ธาตุ?” เซี่ยจิ่งเสวียนหันมาถามด้วยความสงสัย “พลังพิเศษไร้ธาตุคืออะไร?”
“อ๋อ! เข้าใจแล้ว!” จงจิ้งเฟยหันไปมองเหยียนเจินเจินอย่างตื่นเต้น “น้องสาว หมายความว่าพลังไร้ธาตุสีขาวนี่เลือกได้เองว่าจะเอาพลังแบบไหนใช่ไหม? เหมือนพลังธาตุไฟกับธาตุไม้ของเธอน่ะ?”
“อืม ประมาณนั้นแหละ!” เหยียนเจินเจินพยักหน้า
“แล้วพลังพิเศษของเธอใช้พลังเยอะหรือเปล่า?” เจี่ยนเฮ่ออันถามไปพลางป้อนอาหารให้เธอไปพลาง
“อืม ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ!” เหยียนเจินเจินส่ายหน้า “พี่เฮ่ออัน แล้วพวกคนเลวพวกนั้นเป็นยังไงบ้าง?”
“น้องสาว! พวกนั้นตายหมดแล้ว ถูกคนที่พวกเราช่วยไว้ฆ่าตาย พี่เฮ่อจุดไฟเผาจนเกลี้ยงเลย!” จงจิ้งเฟยรีบหันมาตอบ
“อ๋อ~”
“ข้างหน้าดูเหมือนจะมีอะไรผิดปกติ” ซ่งจือหย่วนหยุดรถกะทันหัน
รถหลายคันที่ตามหลังมาก็เบรกตามทันที
“เกิดอะไรขึ้น? มีซอมบี้เหรอ?” ผู้คนในรถบัสคันใหญ่เห็นรถหยุดก็เริ่มหวาดกลัว พวกเขามองออกไปด้านนอกอย่างระแวดระวัง