“ถังหยวน! ออกมาทำงานได้แล้ว! เร็วเข้า เก็บแก่นคริสตัลทั้งหมดเข้าไปในมิติ!” เหยียนเจินเจินตะโกนเรียกอยู่ในมิติของระบบ
“มาแล้ว ๆ!” ถังหยวนบินออกมาอย่างร่าเริง ก่อนพุ่งหัวลงไปในกองดิน
เซี่ยจิ่งเสวียนก้าวออกมา ถามเหล่าผู้มีพลังพิเศษที่เหลือว่า “ใครมีพลังธาตุดินบ้าง? มาช่วยกันหน่อย!”
“ฉัน”
“ผมช่วย!”
ผู้มีพลังธาตุดินหลายคนก้าวออกมา แล้วช่วยเซี่ยจิ่งเสวียนกลบดินลงบนพื้น
“ไปกันเถอะ! ออกเดินทาง! ฟ้าเริ่มมืดแล้ว กลางคืนไม่ปลอดภัย!” หลังกลบดินเสร็จ เซี่ยจิ่งเสวียนก็ขึ้นไปนั่งตำแหน่งคนขับทันที
เหยียนเจินเจินขึ้นรถอย่างมีความสุข พอขึ้นไปนั่งก็ตาเป็นประกาย แล้วควานเอาแก่นคริสตัลออกมาจากมิติ ก่อนมองเจี่ยนเฮ่ออัน
เจี่ยนเฮ่ออันเห็นใบหน้าน้อย ๆ ที่เปี่ยมสุขของหญิงสาว ก็อดหัวเราะไม่ได้ “ฮะ ๆ เก็บไว้เถอะ!”
จงจิ้งเฟยหันมาเห็นแก่นคริสตัลในมือเหยียนเจินเจินก็ตาโต “น้องสาว เก็บมาตอนไหนน่ะ?”
“เมื่อกี้ตอนพี่เซี่ยกลบดิน ฉันใช้พลังจิตเก็บเข้าไปในมิติแล้ว!” เหยียนเจินเจินยื่นแก่นคริสตัลในมือออกไป “แต่มีไม่มาก แบ่งกันเถอะ พี่จิ่งเยว่ รบกวนช่วยฟอกพลังให้หน่อยนะ”
เซี่ยจิ่งเยว่รับแก่นคริสตัลจากเหยียนเจินเจิน ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ได้เลย!”
เหยียนเจินเจินนั่งลงอย่างมีความสุข ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบแก่นคริสตัลที่เจี่ยนเฮ่ออันมอบให้เธอออกมา “พี่เฮ่ออัน ฉันจะดูดซับแก่นคริสตัลแล้วนะ!”
“ได้!” เจี่ยนเฮ่ออันพยักหน้า