เพื่อกลบเกลื่อนคำใบ้จากระบบ ผมอ่านตำราแพทย์จนทะลุปรุโปร่ง

ตอนที่ 29 จุดบอดจากความเคยชิน

7 นาที· 1.6K คำ

คิวถัดไป—

โทรศัพท์ดังขึ้น

120

“หลินเหยียน มาแล้ว! อุบัติเหตุรถยนต์ อีก 5 นาทีถึง!” เสียงพี่หลิวดังมาจากจุดพยาบาล

จากนั้น 3 ชั่วโมงต่อมาก็หมดไปกับเคสอุบัติเหตุรถยนต์รายนั้น

หนุ่มส่งอาหารคนหนึ่งขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าเฉี่ยวชนกับรถเมล์ ไม่ใช่คนก่อนหน้า แต่เป็นอีกคน กระดูกไหปลาร้าซ้ายหัก แถมหนังศีรษะฉีกขาด

เรื่องกระดูกไหปลาร้าเป็นหน้าที่ของแผนกกระดูก ส่วนแผลฉีกขาดบนหนังศีรษะหลินเหยียนเป็นคนจัดการ

ล้างแผล เอาสิ่งสกปรกออก เย็บแผล

สัมผัสตอนลงมือแตกต่างไปจริง ๆ

เขาใช้ไหมเย็บแผลชนิดไม่ละลายขนาด 3-0 เนื้อเยื่อหนังศีรษะหนาแน่น เข็มจึงแทงผ่านได้ยาก แต่จังหวะการเย็บกลับเร็วกว่าเมื่อก่อนอย่างน้อย 30 เปอร์เซ็นต์

ไม่ต้องวัดระยะห่างระหว่างเข็มแต่ละเข็ม นิ้วมือจดจำได้เอง

หลังเย็บเสร็จ พี่หลิวเดินเข้ามาดู

“ไม่เลวเลย ซื้อขาหมูมาอีกแล้วเหรอ?”

“ไม่ได้ซื้อ”

“งั้นพัฒนาขึ้นเร็วเกินไปแล้ว”

“พรสวรรค์น่ะ”

พี่หลิวเหลือบมองเขา ก่อนจะหยิบสำลีไปเช็ดถาดเครื่องมือ

ตอนเที่ยงเหล่าเมิ่งไม่ได้มา

เขาถูกหัวหน้าแผนกกระดูกเรียกไปช่วยผ่าตัดยึดกระดูก ใช้เวลาจนถึงบ่าย 2 กว่าจะออกจากห้องผ่าตัดได้

เขาส่งข้อความในกลุ่มแชตว่า “หิวจะตายอยู่แล้ว บนโต๊ะผ่าตัดฉันเกือบกัดแผ่นเหล็กเข้าให้”

จ้าวเยว่: “แผ่นเหล็กรสชาติเป็นยังไง?”

เหล่าเมิ่ง: “ก็พอ ๆ กับซี่โครงหมูโรงอาหารนั่นแหละ”

เวรบ่าย

สี่โมงกว่า มีนักเรียนมัธยมคนหนึ่งงัดข้อมือกับเพื่อนจนกระดูกเรเดียสหัก

ผลเอกซเรย์พบว่าเป็นกระดูกหักแบบกิ่งไม้เขียว ไม่ต้องผ่าตัด แค่จัดกระดูกเข้าที่ด้วยมือแล้วใส่เฝือกก็พอ

ผู้ปกครองกังวลกว่าลูกสิบเท่า ยืนถามไม่หยุด—จะกระทบการสอบพลศึกษาต่อมัธยมปลายไหม เฝือกกันน้ำได้หรือเปล่า ถ้ากระดูกติดไม่ตรงจะทำยังไง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป