ตามขั้นตอนปกติ เวลาวัดความดันในแผนกฉุกเฉิน ส่วนใหญ่จะวัดแค่แขนข้างเดียว
การวัดความดันแขนทั้งสองข้างเป็นการบอกเป็นนัยอยู่แล้วว่า กำลังสงสัยปัญหาที่เกี่ยวข้องกับหลอดเลือดแดงใหญ่
หลินเหยียนคิดคำตอบไว้แล้ว
“คนไข้บรรยายว่าอาการปวดเหมือนถูกฉีก จากบนลงล่าง แถมเกิดขึ้นกะทันหันตอนพักอยู่ ลักษณะแบบนี้ไม่ค่อยเข้ากับอาการจากกระดูกสันหลังส่วนเอว
อาการปวดจากหมอนรองกระดูกเอวปลิ้นส่วนใหญ่เกิดจากการก้มตัวหรือยกของหนัก ส่วนทิศทางที่ปวดร้าวจะไล่ลงไปตามเส้นประสาทไซอาติก ไม่ใช่จากบนลงล่างตามแนวกระดูกสันหลัง”
หลินเหยียนเขียนค่าความดันสองครั้งลงบนกระดาษ แล้วเลื่อนให้ลู่เจิง “บวกกับเขาเป็นความดันโลหิตสูงมา 15 ปี วันนี้ก็ลืมกินยา ผมอยากตัดเรื่องหนึ่งออกไปก่อน”
ลู่เจิงจ้องตัวเลขบนกระดาษอยู่สามวินาที
“นายหมายถึงหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกเซาะใช่ไหม”
“ขอตรวจคัดออกดูก่อน”
ลู่เจิงไม่ได้ตอบทันที
เขาวางปากกาลง ลุกไปข้างเตียง แล้วฟังเสียงหัวใจอีกครั้งด้วยตัวเอง คราวนี้ฟังอย่างละเอียดมาก โดยหยุดฟังบริเวณลิ้นหัวใจเอออร์ตาอยู่นาน
ห้าวินาทีต่อมา เขาก็ยืดตัวขึ้น
“ฉันไม่ได้ยินเสียงฟู่”
“การฉีกเซาะชนิดเอไม่ได้มีเสียงฟู่เกิดขึ้นใหม่ทุกราย”
“ฉันรู้ว่าไม่ได้เป็นทุกราย” น้ำเสียงของลู่เจิงราบเรียบลง แต่มีบางอย่างเพิ่มเข้ามา ไม่ใช่ความเป็นปฏิปักษ์ หากเป็นการตั้งรับตามสัญชาตญาณเมื่อถูกตั้งข้อสงสัย “ฉันเคยรักษาคนไข้หลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกเซาะ ปีก่อนโรงพยาบาลแห่งที่สองก็มีเข้ามาสองราย
จากอาการของคนไข้รายนี้ สิ่งแรกที่ฉันวินิจฉัยคือภาวะฉุกเฉินจากความดันโลหิตสูง ส่วนความต่างของค่าความดันอาจเกิดจากท่าทางหรือความคลาดเคลื่อนในการวัดก็ได้”