การตรวจเยี่ยมผู้ป่วยในหอผู้ป่วยวิกฤตรอบเช้าเริ่มตอน 7:45 น.
ฉู่เทียนเกอเป็นผู้นำทีม เหอฝานรายงานอาการ ส่วนแพทย์ประจำบ้านอีกคนชื่อจางหลิน เป็นผู้หญิง อายุสามสิบต้น ๆ รับผิดชอบเตียง 1 ถึง 4
จังหวะการตรวจเยี่ยมวันนี้เป็นทางการกว่าครั้งที่หลินเหยียนตามดูเมื่อวาน
ฉู่เทียนเกอถามแพทย์เจ้าของไข้ของทุกเตียงสามคำถาม: ใน 24 ชั่วโมงที่ผ่านมาเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง? ปรับการรักษาอะไรไป? ขั้นต่อไปวางแผนไว้อย่างไร?
สไตล์การรายงานของเหอฝานกับจางหลินต่างกัน
เหอฝานพูดกระชับ ใช้เวลาแค่ 2 นาทีต่อเตียง
ส่วนจางหลินรายงานละเอียดกว่า เธอจะไล่แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของค่าตรวจแต่ละรายการ ฉู่เทียนเกอไม่ได้ขัดเธอ แต่พอเธอรายงานเตียง 3 จบ เขาก็ถามขึ้นว่า “คิดว่าตอนนี้ตัวชี้วัดที่สำคัญที่สุดของเตียง 3 คืออะไร?”
จางหลินตอบว่า “ค่าการกำจัดครีอะตินีน”
ฉู่เทียนเกอไม่ได้บอกว่าถูกหรือผิด
แค่พยักหน้า
แล้วเดินไปยังเตียง 4
หลังตรวจเยี่ยมเสร็จ ฉู่เทียนเกออยู่ในห้องทำงานเล็ก ๆ สิบนาที
ตอนหลินเหยียนเดินผ่าน เขาเห็นอีกฝ่ายกำลังคุยโทรศัพท์ เสียงเบาจนฟังไม่รู้เรื่อง
สิบโมงเช้า
เกิดเรื่องที่เตียง 1
ผู้ป่วยสูงอายุที่เตียง 1 เป็นปอดอักเสบรุนแรงร่วมกับภาวะหายใจลำบากเฉียบพลัน อายุ 73 ปี เข้าหอผู้ป่วยวิกฤตมาได้ 11 วันแล้ว
ผลตรวจแก๊สในเลือดเมื่อเช้านี้พบว่าดัชนีออกซิเจนลดลงต่อเนื่อง จาก 112 เมื่อวานเหลือ 89
ค่าที่ตั้งไว้บนเครื่องช่วยหายใจใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว FiO2 80% และ PEEP 14 เซนติเมตรน้ำ
จางหลินกำลังปรึกษาฉู่เทียนเกอว่าควรให้ผู้ป่วยนอนคว่ำเพื่อช่วยหายใจหรือไม่
“การนอนคว่ำต้องทำอย่างน้อย 16 ชั่วโมง เขามีสายสวนหลอดเลือดดำใต้ไหปลาร้ากับสายสวนหลอดเลือดดำที่ขาหนีบอยู่แล้ว ตอนพลิกตัวมีความเสี่ยงที่สายจะเคลื่อนสูงค่ะ”