เครื่องวัดน้ำตาลในเลือดเสีย แต่ไม่ได้ซ่อม
ดังนั้นค่าเอวันซี 9.1% จึงไม่ใช่เพราะ “ควบคุมได้ไม่ดี” แต่เป็นเพราะไม่ได้ควบคุมเลยต่างหาก
“คุณป้าครับ หมอแผนกต่อมไร้ท่อจะช่วยปรับยาใหม่นะครับ กลับไปแล้วต้องกินยาให้ตรงเวลา ส่วนเครื่องวัดน้ำตาลในเลือดก็ต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่ด้วย”
“ได้ ๆ คราวนี้ตกใจหมดเลย ไม่กล้าหยุดยาอีกแล้ว”
“ลูกชายคุณป้าอยู่ไหมครับ?”
“ไปส่งอาหารน่ะ ลางานไม่ได้”
หลินเหยียนยืนอยู่ข้างเตียงสองนาที
หวังกุ้ยเฟินเริ่มคุยกับเขาเรื่องชีวิตหลังเกษียณ เธอเคยทำงานในโรงงานทอผ้ามา 30 ปี เงินบำนาญเดือนละสองพันหยวนกว่า ๆ ปกติช่วยเพื่อนบ้านเลี้ยงเด็ก หาเงินค่าขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ และปลูกผักกับพริกไว้ที่ระเบียง
เธอก็เป็นคุณป้าธรรมดา ๆ แบบที่เราเห็นผ่านตาร้อยครั้งตามตลาดสดกับแปลงดอกไม้ในชุมชน
“ไม่เป็นไรแล้วก็กลับไปเถอะหมอหลิน คุณไปทำงานของคุณเถอะ”
หลินเหยียนออกจากห้องผู้ป่วยมายืนอยู่ตรงโถงทางเดินครู่หนึ่ง
จากนั้นเขาก็กลับไปแผนกฉุกเฉิน
เกือบสี่โมงเย็น แผนกกุมารเวชโทรมา
“แผนกศัลยกรรมฉุกเฉินใช่ไหมคะ? ทางเรามีเด็กอายุสองขวบกว่า พ่อแม่พามาบอกว่าไม่ได้กินอะไรมาเป็นวันแล้ว แถมน้ำลายไหลตลอด เราตรวจช่องปากเบื้องต้นแล้ว ไม่เห็นแผลชัดเจน แต่เด็กไม่ยอมกินอะไร ป้อนอะไรก็อาเจียน พ่อแม่ร้อนใจมาก พอจะช่วยตรวจดูได้ไหมคะว่ามีปัญหาทางศัลยกรรมหรือเปล่า?”
แผนกกุมารเวชประสานงานกับแผนกฉุกเฉินเป็นเรื่องปกติที่โรงพยาบาลประชาชนเมือง
เด็กอายุสองขวบกว่าไม่ยอมกินอาหารและน้ำลายไหล สาเหตุเป็นไปได้หลายอย่าง