จากนั้นเขาก็หันกลับมา มองไปที่เอ็ดสัน น้ำเสียงสงบแต่แฝงไว้ซึ่งความแน่วแน่ที่ไม่ยอมให้ใครโต้แย้ง:
"เอ็ดสัน ทางตะวันออกเฉียงเหนือมีปิโตรเลียมจริงๆ และไม่ใช่บ่อน้ำมันเล็กๆ ที่ไม่มีความหมาย แต่เป็นบ่อน้ำมันขนาดใหญ่ที่มีปริมาณสำรองมหาศาล"
เขาเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือ ใช้นิ้วชี้ลงบนแผนที่ที่แผ่เปิดอยู่ แล้ววาดวงกลมขนาดใหญ่ เริ่มจากตะวันตกของฮาร์บินไปจนถึงทางใต้ของฉีฉีฮาร์ ครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ระหว่างแม่น้ำซงฮวาและแม่น้ำเนิน:"อยู่ตรงนี้ แอ่งซงเหลียว ตอนที่ฉันเรียนอยู่ที่อเมริกา ฉันเคยใช้เวลาอย่างมากศึกษาข้อมูลธรณีวิทยาปิโตรเลียมจากทั่วทุกมุมโลก ฉันค้นพบปรากฏการณ์ที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง: บ่อน้ำมันขนาดใหญ่ที่ค้นพบแล้วส่วนใหญ่ของโลก ล้วนกระจายตัวอยู่ในชั้นหินที่เรียกว่า 'ตะกอนทะเล' แต่ก็มีบ่อน้ำมันบางแห่งที่อยู่ ใน 'ตะกอนทวีป' และแอ่งซงเหลียว ก็คือแอ่งตะกอนทวีปโดยทั่วไป"
คิ้วของเอ็ดสันขมวดเล็กน้อย ในฐานะนักธรณีวิทยาชาวเยอรมันที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างเข้มงวด เขาย่อมรู้ดีถึงความแตกต่างระหว่าง "ตะกอนทะเล" และ "ตะกอนทวีป"
แต่ในช่วงเวลานั้น ในวงการธรณีวิทยากระแสหลัก ความเห็นโดยทั่วไปคือ เชื่อกันว่ามีเพียงชั้นหินตะกอนทะเลเท่านั้นที่สามารถก่อให้เกิดบ่อน้ำมันขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าทางพาณิชย์ในการขุดเจาะได้
บ่อน้ำมันในตะกอนทวีป แม้จะมีอยู่จริง แต่ก็มีขนาดเล็กมาก ไม่มีคุณค่าพอที่จะขุดเจาะในวงกว้าง