วันนี้จวนจอมทัพครึกครื้นเป็นพิเศษ
หน้าประตูจอดรถเก๋งสีดำอยู่หลายคัน ชายชาวเยอรมันหลายคนสวมเสื้อคลุมยาวสีดำ สวมหมวกทรงกะลาค่อย ๆ เดินตรงเข้ามาเป็นแถว คนนำเป็นชายชรารูปร่างสูงใหญ่ ผมเริ่มหงอก สวมแว่นกรอบทอง นั่นคือประธานบริษัทปิโตรเลียมเยอรมัน โพลคา
ด้านหลังเขามีวิศวกรและช่างเทคนิคตามมาอีกเป็นสิบคน ทุกคนหิ้วกระเป๋าหนังและกล่องเครื่องมืออันหนักอึ้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมและมุ่งมั่นอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวเยอรมัน
จางเสวี่ยหมิงสวมชุดจงซานซู่สีเทาเข้ม ยืนยิ้มอยู่ที่หน้าห้องรับแขกเพื่อต้อนรับด้วยตัวเอง
เมื่อเห็นโพลคาเดินเข้ามา เขาก็เดินเข้าไปต้อนรับ ยื่นมือออกไป พูดภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่วว่า "คุณโพลคา ยินดีต้อนรับสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เดินทางลำบากแล้ว"
โพลคาจับมือจางเสวี่ยหมิง เขย่าแรง ๆ ใบหน้าเผยรอยยิ้มเป็นมิตร ตอบเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงเยอรมันหนักแน่นว่า "ท่านผู้บัญชาการ พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับเชิญมาที่ดินแดนของท่าน บริษัทปิโตรเลียมเยอรมันทุ่มเทเพื่อสร้างมูลค่าให้แก่ผู้ถือหุ้นมาโดยตลอด ครั้งนี้ได้รับเชิญจากท่าน ข้าพเจ้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ข้าพเจ้านำทีมเทคนิคที่ดีที่สุดของบริษัทมาด้วย พวกเขาล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสำรวจและขุดเจาะปิโตรเลียม เคยทำงานในแหล่งน้ำมันหลายแห่งทั่วโลก มีประสบการณ์อันยาวนาน"
จางเสวี่ยหมิงยิ้มพยักหน้า เอี้ยวตัวทำท่าทาง "เชิญ" แล้วกล่าวว่า "คุณโพลคา ท่านวิศวกรทั้งหลาย เชิญเข้าไปข้างหน่อย เราจัดเตรียมน้ำชาและกาแฟไว้แล้ว ทุกท่านนั่งลงคุยกันได้ตามสบาย"