เฟิงหยงได้ยินจนตาค้าง "ซีชิง นายจะเปิดโรงเรียนนายร้อยทีเดียวหลายแห่งแบบนี้หรือ? นี่...นี่ต้องใช้เงินเท่าไหร่กัน?"
จางเสวี่ยหมิงยิ้มมองเขา "เป็นไง? นายไม่ชอบเปิดมหาวิทยาลัยหรอกหรือ? ฉันเปิดจริง ๆ ให้นายแล้ว ยังไม่พอใจอีกหรือ?"
เฟิงหยงนิ่งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็กัดฟันกระทืบเท้า "ไม่ใช่...ฉัน...จ่าย! สมบัติของตระกูลเฟิงฉัน จะเอามาทั้งหมดหนุนนาย!"
จางเสวี่ยหมิงโบกมือ "นายวางใจได้ เรื่องเงินฉันจัดการเอง ฉันจะโอนให้ก่อนห้าแสนหยวนเป็นทุนเริ่มต้น ส่วนเรื่องสถานที่ อุปกรณ์ และตำราของโรงเรียนนายร้อยทั้งสามแห่ง นายรับผิดชอบประสานงานจัดการให้เรียบร้อย"
เฟิงหยงพยักหน้ารับหนักแน่น แต่ก็ยังขมวดคิ้ว "ซีชิง เรื่องเงินฉันพอหาทางได้ แต่การเปิดโรงเรียนนายร้อยต้องมีครูฝึกมืออาชีพ เราจะไปหาที่ไหน? ไปเชิญชาวญี่ปุ่นก็ไม่ได้อยู่แล้ว"
จางเสวี่ยหมิงหัวเราะเย็น "ญี่ปุ่น? อย่าแม้แต่จะคิด ฉันได้ติดต่อผ่านช่องทางของอเมริกา ประสานกับนายทหารและผู้เชี่ยวชาญที่ปลดประจำการจากอเมริกา เยอรมนี และอังกฤษมาเป็นชุด พวกเขาจะทยอยเดินทางถึงเฟิ่งเทียนในไม่ช้า นายแค่จัดการสร้างโรงเรียนให้เสร็จ รับนักเรียนให้ดี ที่เหลือเรื่องครูฝึกฉันจัดการเอง"
ดวงตาเฟิงหยงฉายแววตื่นเต้น น้ำหนักพยักหน้าลงอย่างแรง "ดี! มีคำพูดนี้ของนาย ฉันจะลุยเต็มที่!"
อู๋ไท่สวินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รอไม่ไหวแล้ว รีบเข้ามาถาม "ซีชิง แล้วฉันล่ะ? นายจะให้ฉันทำอะไร?"