โพลคาฟังจนจบ สีหน้าแปลกประหลาดนั้นก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าอีกครั้ง
เขากวาดสายตามองจางเสวี่ยหมิงตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วอดที่จะเอ่ยชมด้วยความทึ่งไม่ได้ว่า "ผู้บัญชาการ ท่านไม่เหมือนผู้บัญชาการทหารสักนิด กลับเหมือนพ่อค้าที่หลักแหลมยิ่งกว่าเสียอีก วิธีการหาเงินที่ใครจะคิดได้ ท่านคิดไปหมดแล้วจริง ๆ"
เอ็ดสันได้ยินดังนั้นก็อดหัวเราะออกมาดัง ๆ ไม่ได้ พร้อมกับตบขาตัวเองพลางพูดว่า "ฮ่า ๆ ๆ ท่านโพลคา ท่านไม่ใช่คนแรกที่พูดแบบนี้แน่นอน! ตอนที่เขาอยู่อเมริกาเรียนหนังสือ เขาก็ทำเงินได้มหาศาลจากการลงทุนสารพัดรูปแบบแล้ว ต่อให้ผมอยู่ที่เยอรมนี ก็ยังเคยได้ยินเรื่องราวของเขาบนถนนวอลล์สตรีทมาบ้าง"
โพลคาหัวเราะตาม แต่หลังจากหัวเราะจบ เขาก็ยกประเด็นที่เป็นจริงขึ้นมาถามอีกข้อ "ผู้บัญชาการ หุ้นร้อยละ 20 ดูจะน้อยเกินไปหรือไม่? เท่าที่ผมรู้ ในโครงการแหล่งน้ำมันต่าง ๆ ทั่วโลกของบริษัทน้ำมันสแตนดาร์ดออยล์แห่งนิวเจอร์ซีย์กับบริษัทน้ำมันเชลล์ พวกเขามักจะซื้อขาดสิทธิ์ขุดเจาะบนผืนดินโดยตรง แค่จ่ายค่าธรรมเนียมคงที่ให้เจ้าของที่ดินก็จบเรื่อง เมื่อเทียบกันแล้ว หุ้นร้อยละ 20 นี่..."
สีหน้าของจางเสวี่ยหมิงเริ่มเคร่งขรึมลง เขาวางถ้วยชาลง สายตามองตรงไปที่โพลคา น้ำเสียงมีความแน่วแน่ที่ไม่ยอมให้ใครมาโต้แย้ง "ท่านโพลคา มีเรื่องหนึ่งที่ผมต้องแจ้งให้ท่านทราบ ผมจะไม่ยอมยกที่ดินแม้แต่นิ้วเดียวให้บริษัทต่างชาติใด ๆ นี่คือหลักการของผม และเป็นหลักการของรัฐบาลตะวันออกเฉียงเหนือด้วย เว้นเสียแต่บริษัทน้ำมันเยอรมันยอมจดทะเบียนเป็นบริษัทจีน ยอมปฏิบัติตามกฎหมายจีน และยอมรับการกำกับดูแลของรัฐบาลจีน ไม่อย่างนั้น เรื่องสิทธิ์ในที่ดิน ไม่มีอะไรให้ต่อรอง"