เจียงเซียนหยุนถามต่อว่า "อธิการบดี พวกเจ้าของบริษัทญี่ปุ่นกับซามูไรญี่ปุ่นที่ก่อเรื่องจะจัดการอย่างไร? แล้วธนาคารญี่ปุ่น สาขาโยโกฮาม่าเซ็นกินที่ท่าเรือหยิงโข่ว ยังมีเงินฝากและสมุดบัญชีจำนวนมากอยู่ด้วย"
จางเสวี่ยหมิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย สั่งการอย่างเด็ดขาด "อายัดบริษัทญี่ปุ่นทั้งหมดในหยิงโข่ว! พวกพ่อค้าและโจรญี่ปุ่นที่มีส่วนร่วมการยั่วยุและก่อเรื่องในวันนี้ จับให้หมด ไม่ให้รอดแม้แต่คนเดียว คุมตัวส่งไปบำเพ็ญแรงงานที่เหมืองทั้งหมด! ส่วนธนาคารโยโกฮามะเซ็นกินกิน สาขาหยิงโข่ว อายัดไว้ ปิดทางเข้าออกทั้งหมด ห้ามใครเข้า-ออกเด็ดขาด! บัญชี เงินสด และเอกสารการเงินทั้งหมด เก็บอายัดไว้ รอคำสั่งจัดการ!”
"รับทราบ!" เจียงเซียนหยุนหันหลัง ส่งต่อคำสั่งเสียงดัง
ทหารกองพลผสมที่หนึ่งลงมือทันที
พวกเขาแบ่งเป็นหลายชุดเล็ก ๆ ดาหน้าเข้าบริษัทญี่ปุ่นแต่ละแห่งในเขตท่าเรือราวเสือโคร่งกระโจนลงจากเขา
พ่อค้าญี่ปุ่นที่เมื่อครู่ยังหยิ่งผยอง ตอนนี้ต่างหน้าซีดเผือด บางคนทรุดนั่งกองกับพื้นตัวสั่นเทิ้ม บางคนพยายามหนีทางประตูหลังแต่ถูกปิดกั้นไว้คาหนังคาเขา อีกบางคนคุกเข่าร้องขอชีวิตกราบ ๆ ไม่หยุด
ทหารไม่เกรงใจแม้แต่น้อย ลากพวกเขาออกจากหน้าร้านทีละคน มัดมือด้วยเชือก ล่ามเป็นแถว คุมไปยังจุดรวมพลที่ท่าเรือ
พวกซามูไรญี่ปุ่นพยายามขัดขืน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับทหารกองพลผสมที่ติดอาวุธครบมือและผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี การดิ้นรนของพวกเขาก็ไร้ประโยชน์