ยุคสาธารณรัฐ: ลูกทรพีแห่งตระกูลจาง ข้าคือราชาแห่งตะวันออกเฉียงเหนือ

ตอนที่ 32 ญี่ปุ่นคิดจะก่อเรื่อง

7 นาที· 1.6K คำ

ในช่วงหลายวันต่อจากนั้น ทั้งแมนจูเรียถูกขันให้ตึงราวกับลานนาฬิกา หมุนวนไปอย่างรวดเร็ว

หานกวงตี้และจางถิงซู ต่างคนต่างนำทีมนายทหารรับสมัครทหาร แยกย้ายกันเข้าสู่หมู่บ้านและเขตเหมืองรอบเฟิ่งเทียน

พวกเขาปฏิบัติตามกฎที่จางเสวี่ยหมิงกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด ไม่รับคนสูบฝิ่น ไม่รับคนเล่นการพนัน ไม่รับคนเคยเป็นโจร ไม่รับทหารเก่าที่ขี้เกียจ

เลือกเฉพาะลูกชาวนาและคนงานเหมืองที่มีร่างกายแข็งแรง สายตาคมชัด อดทนต่อความยากลำบาก

รับได้คนหนึ่ง ก็ลงทะเบียน จ่ายเงินค่าตั้งหลัก แล้วส่งตัวไปยังค่ายฝึกทหารใหม่นอกเมืองเฟิ่งเทียนอย่างเป็นระบบ

เพียงเดือนเดียว จำนวนทหารของสี่กองพลผสมก็เต็มไปเกือบหมด

ส่วนหวังหย่งเจียงฝ่ายนั้น ยุ่งแทบเท้าไม่แตะพื้น เขาเร่งผลักดันการปฏิรูปที่ดินเฉลี่ยสิทธิ์ นำที่ดินที่ตระกูลจางมอบให้โดยสมัครใจและพื้นที่รกร้างที่ทางการเปิดใหม่ แบ่งให้แก่ผู้เช่าที่ไม่มีที่ดินทำกิน ในขณะเดียวกันก็จัดระเบียบภาษีศุลกากร ยกเลิกภาษีรั่วไหล สร้างระบบการคลังที่เป็นเอกภาพ อีกทั้งต้องคัดเลือกคนที่มีความสามารถ เพื่อเตรียมรองรับทีมวิศวกรชาวเยอรมันที่กำลังจะมาถึง วางแผนสำรวจพื้นที่โรงงาน ปรับพื้นที่ฐาน รื้อถอนและสร้างถนน งานเตรียมการเบื้องต้นสารพัดอย่าง

ชายแก่ผู้นี้ออกจากบ้านทุกวันก่อนฟ้าสาง กลับมาเมื่อมืดสนิท แต่จิตใจกลับดีขึ้นกว่าเมื่อหลายปีก่อนตอนปลดเกษียณเป็นสิบเท่า

ส่วนเอ็ดสันทุ่มเททั้งกายและใจให้กับงานออกแบบวิศวกรรมในแผนห้าปี เขานำวิศวกรเทคนิคของทีมที่ปรึกษาเยอรมัน นั่งรถไฟวิ่งไปมาระหว่างเฟิ่งเทียน เปินซี มู่ตานเจียง และเจียมู่ซือ เลือกที่ตั้งโรงงานเฉพาะ เขียนแบบแปลนโรงงาน คำนวณน้ำหนักบรรทุกของอุปกรณ์และภาระไฟฟ้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป