"ส่งคำสั่งข้า!" ว่านฟู่หลินวางกล้องส่องทางไกลลงอย่างแรง พร้อมตะโกนเสียงเขียว "กองทัพที่แปดหน่วยหลัก ยกพลทั้งหมด! หน่วยปืนใหญ่ ยิงเปิดฉากคุ้มกันทันที!"
ธงคำสั่งสะบัด เสียงแตรดังอู้ ๆ ขึ้น
ทหารราบหน่วยหลักของกองทัพที่แปดซึ่งตั้งแถวพร้อมแล้ว ราวกับสายน้ำที่พังเขื่อน ทะลักข้ามทุ่งกว้างอันโล่งแจ้ง เคลื่อนทัพรุกเข้าหาแนวรบของกองพลผสมที่หนึ่งอย่างหนาแน่น
ทหารกว่าสามหมื่นนายเรียงเป็นแถวกระจาย ถือปืนไรเฟิล หลังค่อม เดินหน้าอย่างมั่นคงตามเสียงนกหวีดและคำสั่งของนายทหาร
ฝ่าเท้าเหยียบลงบนผืนดินแห้งเหลือง ฟุ้งฝุ่นคละคลุ้งไปทั่ว ราวกับคลื่นสีเทาที่เคลื่อนที่
ในขณะเดียวกัน แนวปืนใหญ่ของกองกบฏก็เริ่มแสดงพลัง
หน่วยปืนใหญ่ของว่านฟู่หลินติดตั้งปืนใหญ่ภูเขาแบบ 41 และปืนใหญ่สนามแบบปี 38 ที่ได้มาจากญี่ปุ่น แม้รุ่นจะเก่าแต่จำนวนมาก กระสุนก็ยังพอใช้ได้
ผู้บัญชาการปืนใหญ่สั่งการเพียงคำเดียว ปืนใหญ่หลายสิบท้องก็คำรามพร้อมกัน
ครืน ๆ ๆ!
เสียงปืนใหญ่ดั่งฟ้าร้องอึ้ง ๆ กลิ้งมา พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงตามไปด้วย
กระสุนนัดแล้วนัดเล่าทะยานฟ้าพร้อมเสียงหวีดแหลม ตกลงบนแนวรบของกองพลผสมที่หนึ่งราวกับลูกเห็บ
เสียงระเบิดดังระรัว ดินและเศษหินถูกระเบิดขึ้นสู่กลางอากาศ แล้วร่วงหล่นลงมาซู่ ๆ
แนวรบพลุ่งกลุ่มควันดำเป็นระยะ ประกายไฟวาบ เศษสะเก็ดกระเด็นกระจาย
ว่านฟู่หลินมองกลุ่มควันและแสงไฟที่ลุกโชนอยู่ไกลออกไป ใบหน้าเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม