จ้าวเจิ้นฟานหันตัวอย่างรวดเร็ว ตั้งใจจะส่งคนไปบอกว่านฟู่หลินให้หยุดการโจมตีและปรับยุทธศาสตร์ใหม่ แต่การเคลื่อนไหวของเขาก็ยังช้าไปหนึ่งก้าว
ปัง!
เสียงปืนอันกังวานดังมาจากที่ไกล
ร่างของจ้าวเจิ้นฟานสั่นสะเทือนอย่างแรง กลางอกปริแตกดอกเลือดสีแดงฉาน
เขาก้มมองรอยแดงที่กำลังขยายวงกว้างอย่างรวดเร็วบนหน้าอก ดวงตาเต็มไปด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ
เขาอ้าปากอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ในลำคอมีเพียงเลือดพุ่งทะลักออกมาเป็นเสียงอ้อแอ้ไม่ชัดถ้อยชัดคำ
ขาทั้งสองข้างอ่อนแรง ร่างโน้มไปข้างหน้าและทรุดคว่ำลงกับพื้นอย่างจัง กระเซ็นฝุ่นและละอองเลือด กระจกตาขยายกว้างมองไปยังพื้นดินที่เปื้อนเลือดเบื้องหน้า แสงในรูม่านตาค่อย ๆ เลือนรางและมลายสิ้นในที่สุด
อีกฟากหนึ่ง พลซุ่มยิงของกองพลผสมที่หนึ่งกำลังเลื่อนตัวลงมาจากกิ่งไม้ใหญ่ ปัดเศษเปลือกไม้บนเสื้อ แล้วสะพายปืนไรเฟิลเมาเซอร์ติดกล้องเล็ง ฉับไวเคลื่อนย้ายไปยังจุดซุ่มยิงจุดต่อไป
บนสนามรบ เสียงปืนเริ่มเบาบางลงเรื่อย ๆ
ทหารม้ากบฏที่หลงเหลือแตกหนีออกไปไกลเกินระยะยิงแล้ว หายลับไปบนเส้นขอบฟ้าทางเหนือ
ทหารของกองพลผสมที่หนึ่งเริ่มเก็บกวาดสนามรบ พยาบาลผู้บาดเจ็บ และนับเชลย
แนวรบเต็มไปด้วยซากศพและซากปรักหักพัง แขนขาขาดกระจายอยู่ตามกอหญ้าแห้ง เหลือบเลือดรวมตัวกันเป็นแอ่งเลือดใหญ่เล็ก มีกลิ่นคาวเลือดฉุนชวนคลื่นไส้
……
กองบัญชาการแนวหน้า ตั้งอยู่ชั่วคราวในลานบ้านชาวนาหลังหนึ่งที่ยึดครองทางใต้ของเมืองซวงเฉิง