เจียงเซียนหยุนยืนอยู่บนแนวรบ มองผ่านกล้องส่องทางไกลเห็นขบวนทัพกบฏตกอยู่ในความโกลาหล จึงสั่งการใหม่อย่างเด็ดขาด: “ระดมยิงครก! ระดมยิงปืนต่อสู้รถถัง! เป้าหมาย—พื้นที่รวมพลทหารกบฏที่แตกทัพ! ยิงตามอิสระ!”
คำสั่งออกไป กระสุนปืนใหญ่ที่รุนแรงยิ่งกว่าก็เทลงมาอย่างหนักหน่วง
กระสุนครกพุ่งสูงเป็นเส้นโค้ง ร่วงลงสู่พื้นที่ที่ทหารกบฏหนาแน่นที่สุดอย่างแม่นยำ
อำนาจการยิงแบบวิถีโค้งเช่นนี้สร้างความเสียหายอย่างมหาศาลแก่ศัตรูที่หลบอยู่ตามหลุมหรือสิ่งกำบัง
กระสุนระเบิดกลางฝูงชน ฉีกให้เลือดปลิวว่อน
ส่วนปืนต่อสู้รถถังใช้วิธียิงราบ กระสุนพุ่งตรงดั่งสายฟ้าฟาดเข้าใส่ทหารกบฏ
ปืนชนิดนี้ออกแบบมาเพื่อจัดการเป้าหมายเกราะ แต่เมื่อใช้โจมตีทหารราบ อานุภาพยิ่งน่าหวั่นหวาด
กระสุนมักทะลุร่างทหารแถวหน้าแล้วยังคงพุ่งต่อไป จนกว่าจะโดนร่างที่สอง สาม แล้วจึงหยุด กระสุนต่อสู้รถถังทุกนัดสามารถไถลแนวเลือดเนื้อเละเป็นทางท่ามกลางฝูงชนที่หนาแน่น
ตูม ๆ ๆ!
ชั่วขณะหนึ่ง กระสุนปืนใหญ่กระจายไปทั่วกองทัพกบฏ
เสียงระเบิด เสียงร้องโหยหวน เสียงร้องไห้ปนกันไปหมด
ทหารกบฏถูกกระสุนปืนใหญ่ที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันนี้เล่นงานจนมึนงง สูญเสียการจัดระเบียบและการบังคับบัญชาโดยสิ้นเชิง
บางคนหมอบสั่นเทาอยู่กับพื้น บางคนโยนปืนไรเฟิลทิ้งแล้วคว้าหัววิ่งหนีเตลิด บางคนคุกเข่าพนมมืออธิษฐานต่อฟ้าดิน สนามรบทั้งสนามกลายเป็นภาพนรกบนดิน
บนเนินดินด้านหลัง ว่านฟู่หลินขี่ม้าอยู่ ทั้งคนตะลึงงัน