บนชานชาลา ขบวนรถไฟทหารสีเทาเตรียมพร้อมออกเดินทางแล้ว หัวรถจักรพ่นไอน้ำสีขาว ซึ่งในลมหนาวของต้นฤดูหนาว ไอน้ำนั้นควบแน่นกลายเป็นควันขาวกระจายตัวไปอย่างรวดเร็ว
บนขบวนรถเปิดและรถแบนเรียงรายเต็มไปด้วยทหาร ปืนใหญ่ กล่องกระสุน และสัมภาระเสบียง
เหล่านักรบสวมเครื่องแบบทหารฤดูหนาวสีเทาเข้มตัวใหม่เอี่ยม แบกปืนไรเฟิลไว้บนหลัง เอวคาดกล่องกระสุนและกระติกน้ำ กำลังขึ้นรถอย่างเป็นระเบียบ
ไม่มีใครส่งเสียงอึกทึก ไม่มีใครหัวเราะเล่น มีเพียงเสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบ เสียงโลหะกระทบกันก้องกังวาน และเสียงคำสั่งสั้นๆ หนักแน่นของนายทหารดังก้องไปทั่วชานชาลา
กองพลผสมที่หนึ่ง กองกำลังใหม่ชุดนี้ที่จางเสวี่ยหมิงฝึกฝนขึ้นด้วยมือของตัวเอง ติดตั้งอาวุธล่าสุดจากโรงงานอาวุธตะวันออกเฉียงเหนือ และผ่านการฝึกอย่างเข้มงวดจากที่ปรึกษาชาวเยอรมัน กำลังจะเผชิญการทดสอบในสมรภูมิจริงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้ง
ที่ปลายชานชาลา ข้างเวทีไม้ที่สร้างขึ้นชั่วคราว เจียงเซียนหยุนยืนตัวตรง
เขาสวมเครื่องแบบทหารผ้าวูลสีน้ำเงินเข้มที่ตัดเย็บพอดีตัว เอวคาดเข็มขัดหนังกว้าง สวมรองเท้าบู๊ตหนังยาวถึงเข่า บนไหล่มีอินทรธนูยศพลตรี
สายตาของเขาสงบนิ่งและแน่วแน่ มองกวาดไปตามแถวทหารที่กำลังขึ้นรถ ราวกับกำลังตรวจพลธนูที่เตรียมออกศึก
เบื้องหลังเขา มีสามคนยืนเรียงกัน
เหอจงฮาน สวมแว่นตากรอบทอง ใบหน้าคมเข้ม ผิวขาว ดูมีกิริยาสุภาพ ดูท่าทางเหมือนศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยมากกว่าทหาร
โจวชื่อตี้ รูปร่างกำยำ ผิวคล้ำ มือใหญ่ทั้งสองข้างเต็มไปด้วยตาปลา เป็นนายทัพที่ฝึกฝนมาจากการต่อสู้ในสมรภูมิจริงทีละก้าว