ในเวลาเดียวกัน ที่เซี่ยงไฮ้ซึ่งห่างออกไปนับพันลี้ คฤหาสน์ตระกูลเจี่ยง
นี่คือบ้านสวนสุดหรูที่ตั้งอยู่ในเขตสัมปทานฝรั่งเศส กำแพงอิฐแดงกระเบื้องสีเทาเขียว ร่มรื่นด้วยแมกไม้ บรรยากาศเงียบสงบรื่นรมย์
นับตั้งแต่ถูกบีบให้ลงจากตำแหน่งเมื่อปีที่แล้ว เจียงเกอลวีนก็พำนักอยู่ที่นี่มาโดยตลอด ภายนอกดูเหมือนใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไร้กังวล แต่แท้จริงแล้วเขาไม่เคยละสายตาจากความเคลื่อนไหวของสถานการณ์การเมืองภายในประเทศแม้แต่วินาทีเดียว
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้าสู่ห้องอาหาร เจียงเกอลวีนสวมชุดคลุมยาวสีเทาเข้ม นั่งประจำที่ตรงข้ามกับคุณสามตระกูลซ่ง กำลังเพลิดเพลินกับอาหารเช้าง่ายๆ
นับตั้งแต่ตัดสินใจจะแต่งงานกับคุณสามตระกูลซ่ง อารมณ์ของเจียงเกอลวีนก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก รอยยิ้มบนใบหน้าก็มีมากขึ้น
เขาคีบเสี่ยวหลงเปา ชิ้นหนึ่ง จิ้มน้ำส้มสายชู กำลังจะส่งเข้าปาก ก็เห็นคุณสามตระกูลซ่งวางตะเกียบลง ใช้ผ้าเช็ดปากเช็ดมุมปากเบาๆ แล้วยิ้มมองเขา
"ที่รัก วันนี้คุณมีนัดหมายอะไรไหม?" คุณสามตระกูลซ่งถามเสียงเบา
เจียงเกอลวีนวางตะเกียบลง จับมือเธอไว้ สายตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนกล่าวว่า "วันนี้ไม่มีธุระอะไรพิเศษ คงได้แต่เพียงพาคุณไปเดินเล่นในสวน อาบแดด เซี่ยงไฮ้ปีนี้ฤดูหนาวมาช้า วันแบบนี้หาดูได้ยาก"
คุณสามตระกูลซ่งยิ้มบางๆ ดวงตามีประกายหวานซ่อนอยู่ พยักหน้าเบาๆ
หลังจากอาหารเช้า ทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปตามทางเดินในสวน
ในสวนมีต้นเก๋ากุ้ยอยู่สองสามต้น แม้ฤดูดอกไม้จะผ่านพ้นไปแล้ว แต่กิ่งก้านใบไม้ยังคงเขียวขจี
นกกระจอกสองสามตัวกระโดดโลดเต้นอยู่ระหว่างกิ่งไม้ ส่งเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าวอย่างสดใส